Birbirimizi Anlamak
Çok mu zordu birbirimizi anlamak
Aynı taşın, aynı toprağın üzerinde
Aynı dili konuşurken üstelik
Belki bir dörtduvar arasında
Belki de bir gökyüzünün altında
Birleşen ümitlere inat.
Dünya ne kadar küçükmüş, laf
Hele bir kaybetmeye gör sevdiklerini
Nasılda büyür küçük sanılan herşey
Ve nasıl yitip gider
Karanlık bir tünelde
Bir sanrıdan ibaret ışık misali
Üzerine yürüdükçe uzaklaşan
Bir taraftan da umut verir
Yorgunluğunu unutturan.
Bazen unutmak, hatırlamaktan daha iyidir
Öylemidir gerçekten
Yoksa unutmaya çalıştıklarımız mı
Bizi biz yapan
Daha güçlü basıp yere
Daha yüksek sesle bağırmamızı sağlayan.
Çok mu zordu birbirimizi anlamak
Tek bir gökyüzü altında
Taş aynı taş, toprak aynı toprak.