 Özel Arama |
|
| Özel Arama |
|
Bu Bir Veda Değil Yeni Bir Merhaba
1 / 6 / 2008 Pazar tarihinde Kübra Özirkin tarafından eklendi, 197 kez okundu...
“-“ Gidiyorum Anne! “Kızıla çalan saçlarını bir eliyle geriye itti… Deniz-Gök mavisi gözlerinden süzülen yaşların yere düşerken izlediği yolu takip etti… Yutkundu… -“ Özlediğim yalnızlığıma, masumluğuma gidiyorum. Tertemiz bir sayfa için gidiyorum… Kaybettiğimin gönlümü almak için kendimden vazgeçiyorum belki de… Ama zaten beni ben yapan o değil ...” Okuyucu Puanı ;
Bu Bir Veda Değil Yeni Bir Merhaba-“ Gidiyorum Anne! “ Kızıla çalan saçlarını bir eliyle geriye itti… Deniz-Gök mavisi gözlerinden süzülen yaşların yere düşerken izlediği yolu takip etti… Yutkundu… -“ Özlediğim yalnızlığıma, masumluğuma gidiyorum. Tertemiz bir sayfa için gidiyorum… Kaybettiğimin gönlümü almak için kendimden vazgeçiyorum belki de… Ama zaten beni ben yapan o değil mi? Çok değil kısa bir süre önce rüyamda görmüştüm onu… “ Aynı ben gibi saçları ve gözleri olan minik bir kız çocuğuydu. Eli, yüzü kir içindeydi ama üzerindeki elbisesi bembeyaz, tertemizdi. Gülümsedi bana… O kadar mutlu oldum ki! Elimi uzattım ‘gel’ dercesine… Anlamış olacak ki; hoplaya, zıplaya eteğinin pilelerini insanı ferahlatan hafif rüzgar da uçuşturarak yaklaştı yanıma… Onu daha yakından görebilmek için eğildim. Şimdi gözlerimiz birbirine kenetlenmiş bir şeyler öğrenmek istercesine öylece bakıyorduk… Dayanamayıp aceleyle sordum… -“ Adın ne bakayım senin? “ Küçük kız gülümsedi yine… Ama diğer gülümsemesinden farklıydı sanki bu… Ya da bana öyle geldi… Biraz pişmanlık biraz da hüznün izleri vardı her köşesinde… -“ Deniz… Benim adım Deniz “ Diyerek mırıldandı minik ama pespembe dudaklarıyla. İnsanı etkileyen, bir sevimliliği ve güzelliği vardı… ‘ Büyüyünce insanın aklını habersizce alıp götürecek kadar güzel olacak diye düşündüm kendi kendime…’ Minik ellerini avuçlarımın arasına hapsettim, öpüp okşadım… -“ Biliyor musun? Benim adım da Deniz… Adaşız ne güzel değil mi? “ Küçük kız inatla başını iki yana salladı… Alt dudağı büzüldü… Hırsla ellerini avuçlarımın arasından çekti. Elini göğsümün biraz üzerine koydu. Gözünden bir damla süzüldü yavaşça yanağına, tıpkı benimkisi gibi… -“ Ben senin adaşın değil, orayım! Beni asla kaybetme, vazgeçme! “ Ne demek istemişti anlamamıştım. Boş gözlerle öylece bakarken bir güvercin edasıyla hızla uçup gitti avuçlarımdan… Tüm seslenişime rağmen dönüp bakmadı bile… Beline kadar uzanan saçlarını savura savura kendinden beklenmeyecek bir çeviklikle uzaklaştı... İleride onu bekleyen ama gözümü kamaştırdığı için net göremediğim ışığın arasında kayboldu… Bir süre öylece ‘ geri döner ‘ umuduyla bekledim orada… Çok geçmeden her yer karanlığa büründü… Güneş bulutların arasına saklandı aniden… Uzaklardan gelen sesler ürkütüyordu beni… Güneş açmış, kuşlar cıvıldarken bu da nereden çıkmıştı böyle? Korkuyla etrafıma bakındım… Ağır ağır etrafımı gözetleyerek ayağa kalktım… Önce tiz bir ses duydum, anlayamadım… Ses netleşti. Evet, evet bu az önce kaçıp giden küçük kızın sesiydi… -“ Beni asla kaybetme, vazgeçme! “ O kadar çaresizce söylüyordu ki! Sürekli tekrar edip, kulaklarımda uğuldayan bu cümleyi duymamak için ellerimle sımsıkı kapadım kulaklarımı… Aynı çaresizlikle bende cevap verdim… -“ Yeter, yalvarırım sus artık! “ Kan-ter içinde uyandım, yatakta hızla doğruldum. Nefes alış verişlerim hızlanmış, boğazım kurumuştu… Komodinin üzerindeki bardağı alıp suyu yudumladım… Aynı rüyayı bir daha görme korkusuyla başımı tekrar yastığa koydum… -“ O günden itibaren sürekli o küçük kızı düşündüm… ‘ Ne demek istedi? Kim o küçük kız? ‘ diye… Cevabını giderayak bulacağım hiç aklıma gelmezdi anne! Bilinmezliğe doğru sürüklenirken aniden düştü aklıma tüm cevaplar… O küçük kız bendim, kaybettiğim çocukluğum, kalbimdi! Senin kıymetlin, beni ben yapan yaramaz kızdı… Küçük Deniz’di O… Ben onu kaybettim anne! Yaşam kavgasının, yalan dolanın, sahte insanların arasında kaybettim! Şimdi onsuz kurumuş bir yaprak gibi ordan oraya savruluyorum… Rüzgara teslim olmuş öylece gidiyorum… Ama sıkıldım, yoruldum… Şimdi yeniden elimi tutup, ben’i ben yapması için onu bulmaya gidiyorum… Ne bensiz O, ne de onsuz ben bir tamız… Şimdi ayrı bir köşeye savrulmuş bir yarımız ikimiz de… Eski Deniz olarak döneceğim sana… Söz veriyorum! Kıymetlini, yaramaz kızını geri getireceğim… Ama unutma! Bu bir veda değil yepyeni bir MERHABA! ” DENİZ… Deniz, titreyen elleriyle sımsıkı tuttuğu zarfı aynanın önüne koydu… Bavulunun saplarından kavrayarak kapıyı açtı yavaşça… Gözleri; ağlamamak için kendini sıkmasından dolayı kıpkırmızı olmuştu… Geri dönüp son kez baktı içeriye… Ne ağlayacak, ne de bu kararından vazgeçecekti… Kendisi dememiş miydi? ‘ Bu bir veda değil yepyeni bir MERHABAydı…‘ Yüzünde buruk bir tebessümle kapıyı kapattı…
Tavsiye Et :
 Aysu Eren yazıyı tebrik etti...
Mustafa Çetin yazıyı tebrik etti...
Şeyda Kırklar yazıyı tebrik etti...
Ağustos
28
Ağustos
19
Senden Başkasını Sevmemi İsteme
• Nurullah Gevşek • Mektup Hikayeleri • 208 kez okundu. • 0 kez yorumlandı.
Ağustos
19
Sen Gidersen Git Aşkın Var
• Nurullah Gevşek • Mektup Hikayeleri • 169 kez okundu. • 0 kez yorumlandı.
Ağustos
17
Ağustos
17
Haziran
1
Bu Bir Veda Değil Yeni Bir Merhaba
• Kübra Özirkin • Mektup Hikayeleri • 198 kez okundu. • 0 kez yorumlandı.
Haziran
1
Bu Bir Veda Değil Yeni Bir Merhaba
• Kübra Özirkin • Mektup Hikayeleri • 198 kez okundu. • 0 kez yorumlandı. |
 |
|
||||||
