Bu Yazının Türü Yok!

4 / 5 / 2008  Pazar tarihinde Elçin Alptekin tarafından eklendi, 167 kez okundu...

“Böyle bir yazıya nasıl başlanır? Bu yazı niye yazılır? Hiç bir fikrim yok açıkçası, sadece gördüm, düşündüm ve yazıyorum. Bir çıkarım yok ama bana hatıra kalacak olan gülümsemeler var eğer o gönüllerde küçücükte olsa biyerlere sıkışabildiysem.. Şimdi bunu okuyanlar bana diyor ki “Ne diyorsun arkadaş? Ne anlatıyorsun? Dert-keder mi? Teşekkü...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Bu Yazının Türü Yok!

Böyle bir yazıya nasıl başlanır? Bu yazı niye yazılır? Hiç bir fikrim yok açıkçası, sadece gördüm, düşündüm ve yazıyorum. Bir çıkarım yok ama bana hatıra kalacak olan gülümsemeler var eğer o gönüllerde küçücükte olsa biyerlere sıkışabildiysem.. Şimdi bunu okuyanlar bana diyor ki “Ne diyorsun arkadaş? Ne anlatıyorsun? Dert-keder mi? Teşekkür mü? Övgü mü? Nedir? Valla bende bilmiyorum, en baştada belirtmeye çalıştığım gibi bu yazının bir türü ve başlığı yok! Anlamı var mı? Onu da zaman gösterecek, yeri ve zamanı geldiğinde bu yazıya, varlıklarıyla arz-ı endam olan kişilerden öğreniriz..
İnsanoğluyuz, soluk aldığımız her yerde onlarca insanla karşılaşıyoruz ve kimi gülümsüyoruz kimi öfkeleniyoruz.. Bazen hiç olmadık anlarda birileriyle yakınlaşıyoruz, kısa zamanda birilerini sevebiliyor yada nefret edebiliyoruz. Peki sizcede gerçekten bu kadar kolay mı? Yani aslında kimse kimseyi öyle birkaç günde tanıyamaz, bişeyler hissedemez belki ama e insan dediğinde az-çok kendini belli eder ya.. Elbetteki yanılınır ama bu hata payı epey düşüktür.
Örneğin ben en son girdiğim ortamda, iyi yada kötü, hala yanılmadığımı biliyorum ve bu bana keyif veriyor çünkü hayatımız tamamıyla insanlardan ibaret ve eğer bu kısa sürede birileri bişeyler hissettirebilmişse, yarın-öbür gün yollarımız ayrıldığında ben onları tebessüm ederek ve daima iyiniyetlerle hatırlayabilceksem onlar bu yazıyı haketmiş demektir! Beğenirler beğenmezler onlara kalmış ama sonuçta ben yazmayı-çizmeyi seviyorum ve bu yazım için bana kaynak oldular.
Eğer bizler, o ortamda şu an dahi varsak bu, onların gülen yüzü, yardımları ve öyle yada böyle bir şekilde bizi kabul etmeye özen göstermeleri sayesindedir. Önce Rabbime Şükretmeyi, sonra onlara teşekkür etmeyi borç bilirim. Ve borcumu bu yazıyla ödemeye karar verdim:)
Kim onlar diye soran olursa cevap vermeyeceğim! Zaten ben çok açık-net ve kesin bir insanım, kendimide bilir, belli ederim sevgimide, nefretimide..
Ama bu yazı YORUMSUZ VE HAK EDENLERE.. Bilen bilir...
Bu yazıyı üstüne alabilecek fazla kişi yok.. Bu yazı iyilere..

NOT: ( Hani yazımın başında demiştim ya çıkarım yok diye.. YALAN! Ülkemiz ekonomisine göre bu gülümsemeler hiçte fena bir kar sayılmaz, öyle değil mi? ) ;))

-Bir yazıya birden fazla şarkı eklenemeyeceğinden müzik, jest olarak seçilmiştir, yazının içeriğiyle alakası yoktur-

04.05.2008
DABENTİ