Bugunlerde Sokaklardayim

28 / 3 / 2008  Cuma tarihinde Ömer Faruk Yıldız tarafından eklendi, 281 kez okundu...

“Siz beni taniyorsunuz. Beni bilenlerdensiniz. Ismim nedir, cismim nedir bilmeyeniniz yoktur. Ilk insanin yaratilmasindan önce bile vardim. Simdi ise bazen insanlardanim, bazen de cinlerdenim. Soyum sopum cinlerden olsa da meleklerle oturur, onlara bilmedikleri seyi ögretirdim. O zaman henüz Allaha asi olmamis ve lanetlenmemistim. Ne olduysa Adem...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Bugunlerde Sokaklardayim

Siz beni taniyorsunuz. Beni bilenlerdensiniz. Ismim nedir, cismim nedir bilmeyeniniz yoktur. Ilk insanin yaratilmasindan önce bile vardim. Simdi ise bazen insanlardanim, bazen de cinlerdenim. Soyum sopum cinlerden olsa da meleklerle oturur, onlara bilmedikleri seyi ögretirdim. O zaman henüz Allaha asi olmamis ve lanetlenmemistim. Ne olduysa Ademin yaratilmasindan sonra oldu. Rabbim, Ademi yarattiginda onun üstünlügünü kabul etmedim. Çünkü ben, düzgün çamurun kuru balçigindan yaratilanlardan daha üstün oldugumu savundum. Aslinda bana bunu yaptiran kibir ve hasedim oldu. Rabbim de bunun üzerine beni Ceza Gününe kadar lanetleyip kovulmuslardan eyledi de,Ondan insanlarin yeniden diriltilecekleri güne kadar süre istedim. Bilinen o güne kadar bekletileceklerdenim. Iste orada bir söz vermistim:
-Senin kudretine andolsun ki, senin dogru yolunda olanlara karsi oturacagim. Sonra önlerinden, ardlarindan, saglarindan ve sollarindan onlara sokulacagim ve çogunu sana sükredenlerden bulmayacaksin.. demistim. Aldigim cevap ise söyle oldu:
- Seni ve sana uyanlari seninle beraber cehenneme dolduracagim. Fakat benim Salih kullarima dokunamayacaksin.
Artik bana biçilen rolü oynamaya baslamistim. Ilk isim Ademle Havvanin ayaklarini kaydirmak oldu.
Beni iyice tanidiniz. Öyle çok isimle anildim ki bugüne kadar.. Adüvullah da dediler, Lucifer de dediler.Ama siz beni Iblis olarak tanirsiniz.
Allaha verdigim sözü tuttum. Isimi öyle iyi yaptim ki.. Insanlardan bazilarina vesvese verip azdirdim. Kendilerine, baskalarina ve Allaha düsman ettim. Ben size bunlari degil de, baska bir sey anlatmak istiyorum.
Bir gün, insanlardan seytana uydum, seytan dürttü veya seytan diyor ki diye laflar isittim. Bütün suçu bana yüklüyorlardi. Insaf yani!.. Ne yaptilarsa kendileri yaptilar.Ben sadece onlarin günah islerine biraz katkida bulunuyorum. Size bir hatirami anlatayim da halimi anlayin.
Yine gücümün yettigi insanlari sesimle yerinden oynatiyor, yayalarim ve atlilarimla onlara haykiriyor, onlarin mallarina ve çocuklarina ortak oluyor, aralarinda düsmanlik tohumlari ekiyor ve vaatlerde bulunuyordum.
Ancak bir ev vardi ki, orada yasayanlara bir türlü ilisemiyordum. Kendilerini Allahin kulluguna o kadar kaptirmislardi ki, bir türlü yanasamiyordum onlara. Mutlu ve bahtiyar bir kari-koca idiler. Her islerinde agizlarindan bismillah düsmüyordu. Çocuklari yoktu. Mutlu malikânelerinde yalnizdilar. Boynuzlari kivrim kivrim, gözleri kara, kinali, sevimli koçlari onlarin biricik eglencesi idi. Evin beyi esinden sonra en çok koçunu severdi.
Ne kadar ugrastiysam bunlarin mutluluklarini bozmaya bir yol bulamadim. Oysa Ademi ve onun oglunu bile saptirmistim. Simdi bu evdekilere dokunamiyordum. Bahçelerinde dönüp dolasiyor, bir yol bulmaya çalisiyordum. Derken bahçede, yerdeki bir kaziga bagli koçu gördüm. Evin beyi her gün ise giderken onu seviyor, oksuyordu. Hasedimden gidip koçun kazigiyla oynadim, biraz gevsemisti. Daha fazla dokunamadim, sanki bismillahlardan olusan bir ipe bagliydi. Hirsimi bir türlü dizginleyemedim. Sonra bahçede dönmeye devam ettim. Bir de baktim ki koç, kafasini saga-sola oynatirken gevsemis kaziga bagli ipinden kurtuluverdi. Bir anda serbest kaldi, etrafina bakindi. Önünde açik duran evin kapisini gördü. Merdivenlerden çikarak evin -benim bile üstünden atlayamadigim- esiginden atladi ve içeri girdi. Girer girmez karsisinda dev bir ayna gördü. Çok degerli ve antika bir aynaydi. Hayvan, aynadaki suretini baska bir koç zannetti ve gerilip koca aynaya tosladi. Ayna paramparça olmustu. Evin hanimi rahmetli annesinden kalan en kiymetli yadigarinin paramparça oldugunu görünce öfkeden ne yapacagini bilemedi. Koçu tekmelerle disari atmaya ugrasirken:
-Sen bu aynaya deger misin? Çok sevdigim aynami paramparça ettin. Dur bakayim, kasap çagirayim, seni kessin de gör, dedi.
Dedigi gibi koç kesildi. Etler bir yana, postu bir yana, kelle-paça bir yana bahçeye serildi. Evin sahibi adam gelip de biricik koçunu paramparça görünce öfkeden deliye döndü. Esine neden koçun kesildigini sordu.O da olup bitenleri anlatti.
Laf aramizda Ademogullarinin öfkesi benim isimi çok kolaylastirir. Çünkü öfkelendiklerinde akillarini kullanamazlar. Iste böyle bir anda sinirlerine hakim olamayan adam:
-Sen benim koçumu nasil kestirirsin? diyerek hanimina bir tokat indirdi. Kadin aninda yere serildi. Adam pisman oldu, hanimini kaldirmak istedi ama kadin çoktaaan ruhunu teslim etmisti. Düserken kafasi bir tasa çarpmis ve ölmüstü.
Ben, öylece olanlari seyrediyordum. Adam ah-vah ederken komsulari duydu ve geldiler. Adam:
-Vallahi öldürmek niyetiyle vurmadim komsular diye kendini savunadursun, ölen hanimin agabeyleri olayi duyar duymaz gelip:
-Sen misin bizim kardesimizi öldüren? diyerek enistelerini öldürdüler. Erkek tarafi da bu olayi duyar duymaz onlar da:
-Nasil olur da kardesimizi öldürürsünüz? Kanini yerde birakacagimizi mi saniyorsunuz? diye kiz tarafindan bir kaç kisi öldürdüler. Derken iki aile, iki sülale birbirlerine öyle bir girdiler ki, ortaya korkunç ve uzun yillar süren bir kan davasi çikti. Öyle çok kan döktüler ki, her iki taraftan yüzlerce insan öldü.
Simdi aklima Allahin:
-Yeryüzünde bir halife yaratacagim. sözüne meleklerin verdigi cevap geldi: “Yeryüzünde bozgunculuk yapacak, kanlar akitacak birini mi yaratacaksin? demislerdi hani.
Kalkip da bu kan davalilarina sorsaniz, seytana uydum derler. Yahu Allah askina söyleyin, bütün suç bende mi? Ben sadece koçun kazigini gevsettim.
Simdi halimi -ve aslinda halinizi- daha iyi anladiniz. Beni artik iyi taniyorsunuz. Bugünlerde sokaklardayim. Televizyonlariniza iyi bakin! Insanlar sokaklarda slogan atiyor, lastik yakiyor ve birbirlerine tas atiyorlar. Televizyonlariniza iyi bakin, simdi sokaklardayim.. ve koçun kazigi yine gevsek