Buruk Bir Sevda Kıvılcımı

3 / 7 / 2008  Perşembe tarihinde Okan Çelik tarafından eklendi, 167 kez okundu...

“Çizgi filmlerin yüzümde uyandırdığı sevimli gülümsemeyle büyüdüm ben…Gerçekten kaldıracaktım hayatın yükünü ıspanak yiyip Temel Reise özenerek ve Kaba sakallardan kaçma çabasındaydı küçükçe hayallerim…Ben seni bekliyordum renklendirilmiş çizgilerin yansımasında ekrana.Özlüyordum geride kalanları. Yıllar serpilirken eskimiş asfaltın y...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Buruk Bir Sevda Kıvılcımı

Çizgi filmlerin yüzümde uyandırdığı sevimli gülümsemeyle büyüdüm ben…

Gerçekten kaldıracaktım hayatın yükünü ıspanak yiyip Temel Reise özenerek ve Kaba sakallardan kaçma çabasındaydı küçükçe hayallerim…
Ben seni bekliyordum renklendirilmiş çizgilerin yansımasında ekrana.

Özlüyordum geride kalanları. Yıllar serpilirken eskimiş asfaltın yamalı yollarına…
Okula gitme çabasındaydım yürüyerek ve ömrümün yarısını bıraktığım o pürüzlü yollarda, kilometreler uzanırdı yürümek zorunda kaldığımız… Yalnızca sen… Ve ben…

Ben siyah beyaz ekranlarda öğrenmiştim hayata rengarenk hayaller gerektiğini…

Bilmiyordum daha ıspanağın, bana benden büyük hüzünleri kaldırma gücü vermeyeceğini…

Yağmuru izlemekti benim tek bildiğim… Ve seni beklemekti okul çıkışlarında…

Okullarda geçti benim hayatım ve edebiyat defterlerinde kalmış şiirlerde geçerdi senin adın…
Özlüyordum geride kalanları… Onlar beni unutsa bile ben unutamıyordum ihtimalsiz bir baharın nasıl biteceğini…

Ömrüm koşmakla geçiyordu sevimsiz okul yolunda. Geç kalınca bilmek zorunda olduğum coğrafyayı yaşıyordum eve dönerken… Derslerde göremeyeceğim kadarını…

Çizgi romanlar aldım sonra… Ve yeni yeni öğreniyordum şehirler arası yolların kış günlerinde daha soğuk olduğun, Temel Reisi izleyemediğim hafta sonlarında…

Yeni yeni öğreniyordum ben, televizyonun arka tarafında canlı insanların olduğunu… Ve gönlümde adını desenlice yazdığım senin benimle mutlu olduğunu…

Edebiyat defterimi kaybetmiştim uzadıkça uzayan kilometrelerde. Tenimde gezinen sinekleri izliyordum beni büyütmeye hazır bir ülkede…

Şiirler okuyordum pencerenin altından. Sen duymuyordun!

Aşk kokuyordu başkentin sokakları gitgide… Büyüyordum…

Sis kaplamış alnımda desenleşmiş bir yalnızlık oluyordun sen… Özlüyordum seninle yürüdüğüm sokakları…

Sana şiirler okuyordum pencerenin altından… Sen gülüyordun… Sevmek böyle güzeldi zaten.

Bitmek bilmez okul sevdamız ayırdı bizi… Sen bir şehre ben başka bir şehre… Yine de bekliyordum seni her zaman , vazgeçmeden…

Sevgi altında kurulmuştu benim büyümeye hazır mabedim…
Zamanla ölecektim…

Her insan gibi soluksuz bir şekilde geçmişken hayatım. Şimdi yıllar sonra gelmiştim kapına. O çelik kapının tokmağında bıraktım hüzünlerimi. Kapının ardında nefes aldığını biliyordum. Heyecan basıyordu bedenime…

Öyle güzeldi ki yaşadıklarımız… Şimdi iki yetişkindik Temek Reisten ve eski uzun okul yolundan ayrılmış…

Tekrar yaşamak istiyordum seninle hayallerimi. Tekrar mutlu olmaktı tek istediğim…

Kapıyı çaldım! Yüreğimde bir anlık durgunluk… Küçük bir kız açtı kapıyı ve ardında bir adam… “Dur kızım” diyordu tatlıca kızına. Ve annesi geliyordu güler yüzüyle… Sen…

Seni yıllardır beklemenin verdiği heyecan düğümlendi yüreğimde. Sen evliydin… Çocuğun vardı senin… Bense hüzün yakıyordum sadece edebiyat defterlerimin arkasında şiirlere… Senin adını taşıyordu satırlarım…

Öyle ağır geliyordu ki kaldıramıyordum… Yeni yeni anlıyordum Temel Reis’in yalancı ıspanağını yesem de kaldıramayacağımı bu yükü…Geri dönüyordum artık. İçimde buruk bir sevda kıvılcımıyla…

Şehir yalandı bana… Sen yalandın… Hayat yalandı… Yıllarca severek yaptığım tek işimdi benim seni beklemek… Ve sen yoktun bana… Sekiz katlı binanın en üstündeydim şimdi umutların en umutsuz yüksekliğinde… Rüzgara karşı savuracaktım kendimi. Emindim, rüzgar taşımak istemeyecekti beni… Ölecektim. Sen adımı gazetelerin üçüncü sayfa haberlerinde görecektin. Ve aşk kokacaktı başkent sokakları

Ben göremeyecektim… Savurdum şimdi kendimi… İçimde buruk bir sevda kıvılcımıyla…




OKAN ÇELİK...
YAŞ 16 YOLUN ÇEYREĞİ EDER