Büyük Aldanışlar (2)

23 / 5 / 2008  Cuma tarihinde Erol Güldiken tarafından eklendi, 247 kez okundu...

“Her aldanış bir kaybediştir. Neler umulur neler kaybedilir; bazen hemen, bazen sonra. Tarihte, savaş meydanlarında kazandıklarımızı masa başında kaybetmenin acısını en çok biz yaşamışızdır. Orhun anıtlarında bile Türk beğlerinin, hileci Çin siyasetine nasıl aldanıp yenik düştükleri ve bu yüzden esaret altında geçen yılları anlatılır.Merhum İlh...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Büyük Aldanışlar (2)

Her aldanış bir kaybediştir. Neler umulur neler kaybedilir; bazen hemen, bazen sonra.
Tarihte, savaş meydanlarında kazandıklarımızı masa başında kaybetmenin acısını en çok biz yaşamışızdır. Orhun anıtlarında bile Türk beğlerinin, hileci Çin siyasetine nasıl aldanıp yenik düştükleri ve bu yüzden esaret altında geçen yılları anlatılır.

Merhum İlhan Bardakçı`nın kalemiyle:

"Tarih, nice ibretlerin sergisidir. Bilmez ve ders almazsanız, hüsranların sonu gelmez.

Size bir tarih yorumunu dile getirmek istiyorum.
Bizi aldatanlara kızmağa aslında pek hakkımız yoktur. Kendimize kızmalı, kusurun ve gafletin kökünü kendimizde aramalı idik. Yapmamışızdır. Düşman yüreklerinde dostluk aramak abes. O halde…
O halde biz aldatılmamanın reçetesini bulmalı idik. Kudretli devleti kimse aldatamaz. Güçleri yetmez. Ne var ki güçlü devlet olmanın şartları vardır.Birlik içinde olacaksınız. Tarihi bileceksiniz. Aklınızı kullanacaksınız. Ve başınıza ne gelirse gelsin, devlete asla küsmeyeceksiniz…
Biz bu reçeteleri kendi tarih eczahanemize vaktinde götürmemişizdir. Götürdüğümüz zaman ise bizim eczacının karşıdaki bir başka eczahane’de kalfalığa başladığını fark etmişizdir.

İMPARATORLUĞU YIKAN ANLAYIŞ

Yakın tarihimizden bir misal ister misiniz? /…../
1914’te ilk dünya savaşına katılmışızdır. Tarafsız kalabilir mi idik? Tarih ilminde “keşke” sözünün yeri yok ki tartışalım. Alman İmparatoru Wilhelm ile İstanbul’daki büyükelçi Vangenheim, Enver Paşa’nın Alman taraftarlığından yararlanmışlardır. Çıkacak olan savaşta Osmanlıyı önce yanlarında istemedikleri halde, Kara Avrupasında çemberlenince fikir değiştirmişler ve Türkiye’yi müttefik yapabilmek için ellerinden geleni yapmışlardır. Bu oyunda ise Enver Paşa’nın Germanofil’liğini, yani Alman hayranlığını kullanmışlardır. Almanlar, Enver Paşa’nın kişiliğinde Türkiyeyi aldatmışlardır. Kaç kez yazdım bu aldatılışın sonuçlarını: 2 milyon 299 bin şehit ve gazi ve İmparatorluk topraklarının yüzde 75’i…
İşte tarih sentezi:
Almanlar bizi aldatmışlardır, doğru. Kızamazsınız kendilerine. Devletlerinin çıkarları bakımından bizi aldatmışlardır. Haklarıdır. Ya aldanan? Enver Paşa rahmetlisi?.. Veya Türkiye?..
“Aldatıldık” diye yanıp yakılmanın anlamı yoktur. Aldanmamanın yolunu bulmalı idik. Bulamamışızdır. Bir Makedonya çete subayını, hayatında bölük idare etmeden İmparatorluk ordularının başına getiren bizizdir. Enver Paşa’nın da, İttihad-Terakki’nin de devletler dünyasını bilmedikleri açıktır. Politikayı da bilmezler. Bilselerdi şayet 1913/18 arasındaki iktidar devrelerinde, yani beş sene içinde Osmanlı’nın tarih sahnesinden yok olmasına bu derece yardım etmemiş olurlardı. Yabancıların aldatmaları önemli değildir. Siyaset ve devletler tarihindeki cehaletimiz, gafletimiz ve devletlilerin hırs, dar görüş ve kendilerini hem reçete, hem ilaç sanmaları yüzünden müstehak olduğumuz aldanışımızdır üzerinde durulması gereken nokta.
Aldatmışlardır. Doğru.
Ama aldanmamalı idik.
Devlet ve milletimizin tarihi akışı içinde aldanışlarımızın bize çıkarılması gereken payını inkar ettikçe aldatılmaya değil, aldanmaya mahkum oluşumuzun kaçınılmazlığını niye hiç düşünmemişizdir?
Hatayı ve suçluyu dışarıda aramak… Ya kendi içimizdekilerin suç ve hatalarını görmezlikten gelmek…
Mithat Paşa’nın bir sözünü hatırlarım:
“Devlete fenalık etmiş olanların suçlarını görmemek ve affetmek, devlete yapılan en büyük kötülüktür."

Tarih ve Medeniyet, Ocak 1995- İlhan Bardakçı