 Özel Arama |
|
| Özel Arama |
|
Büyümüşüm MeğerBüyümüşüm MeğerBÜYÜMÜŞÜM MEĞERBir zamanlar Sabahları anne ve babamın öpücükleri değen yüzümle, Artık traş bıçakları daha fazla muhatap olmaya başlayınca Şüphelenmiştim açıkcası… Adımı artık anne ve babamdan çok başkaları kullanıyordu, Dinlediğim şarkılar artık sıkıyordu Ve eskiden sıkıldığım şarkılar artık dokunuyordu, Sebepli sebepsiz akmaya başlamıştı göz yaşlarım Peki de nedendi bu gizleme çabası? Bu da yeni adetti. Doyasıya ağlayamaz olmuştum… Ağladığımda da yapmıyorlardı ki istediğimi… Karşıdan karşıya geçerken elimi tutmuyordu babam, Minibüsteki statüm de değişmişti, Eskiden “çocuk oturuyor mu” diye soran muavinler… Artık “birader yanaşır mısın” diyorlardı. “Hoş geldin delikanlı” ların yerini de “Beyefendi hoş geldiniz” ler almıştı artık Yaptığım her şey söylediğim her söz Nedense ciddiye alınıyordu. Yaşıtlarım kavga edince, İşin muhatabı babaları değildi artık, Polis Amcalardı, Pardon “Memur Bey”lerdi. Ceza olarak da öyle eskisi gibi odalara değil, Demir parmakların arkasına kilitlenmek vardı artık Televizyonda yaşıtım birini görünce Eskisi kadar hayrete düşmüyordum. Soru soran değil soru sorulan olmuştum artık. Sorarsam da kendime sormaya başlamıştım. Mesela… Babamın amcamın dayımın boyu mu kısaldı acaba? Halbuki ne kadar büyüklerdi eskiden… Peki daha dün doğan kuzenlerim Ne çabuk benim boyuma geldiler? Niye git gide kapanıyordu aradaki fark? Neden artık boyuna değil de enine gitmeye başladım. Eskiden yemiyorum diye kızanlar, Neden yediklerine dikkat et diyorlar şimdi? Ya bu aklımdaki düşüncelere ne demeli? Oyuncakların, çizgi filmlerin hayalinin İşgal ettiği zihnime, Sürekli bir sınanma stresi musallat olmuştu, Her dört yanlışıma karşılık bir doğrum gidiyordu, Artık “büyüyünce ne olacaksın” diye soran yoktu. “Ne işle meşgulsünüz?” vardı. Bir de “siz” olmuştum artık… Doğup büyüdüğüm ev ocak şehir, Rüyalarımın başkahramanı oluvermişti. Hele, daha dün dayıma asker diye mektup yazarken, Bana askerlik kâğıdı gelince, Bu kadarı da fazla artık, Ne oluyor dedim, haykırırcasına Kabus gören birinin uyanma umuduyla Aynadaki abi fısıldadı. Çocuk değilsin oğlum artık sen, Çocuk değiliz Vay be dedim, Demek o aynada gördüğüm abi bendim ha?. Sendin tabi şaşkın, Sendin ve sensin… Sen… Ne olur ayna, bu kez de her şeyi tersten göstersen Lütfen ayna… Ne olur bu sefer de yalan söylesen… 
Yazı Sahibi
Etiketler Yazı İşlemleri Okuyucu Puanı
Bu yazıya sadece sitemizin üyeleri yorum yapabilir
Tavsiye Et :
Aralık
3
Aralık
3
Aralık
3
Aralık
3
Aralık
3
Ekim
20
Aralık
10
Eylül
14
Ağustos
30
Ağustos
27
Aralık
10
Mayıs
2
Mart
25
Ağustos
30
Ekim
20 |
 |
 Site Menüsü
 Radyo Yayını
( Canlı Yayında )
 Köşe Yazıları
 Sponsor Reklamlar
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
.jpg)
.jpg){kind=small}
.JPG){kind=small}
