Can
senle yeşermiş bir cand vardı
candı canandı
yürek sızısıydı
senle bulmuştu huzuru hayatı
nerden bilirdi vefasız çıkacığını
mutluydu umutluydu sevior ve seviliordu
gözleri aşk dolu sevda dolu bakıyor
elleri ise bi o kadar hissettiriyordu
bu can tek onun yanında mutlu oluyordu
bilmiyordu herşeyin sahte ve yalan olduğunu
mutluluğu ilk onda tatmış ona inanmıştı
tamam,tamam diyordu buldum aradığın aşkı
ona sonsuz güven oluşturmuş ve o kadarda bağlanmıştı
can inanmış aklıda inandırmış onun yalan aşkına
yürek yine kandığını kandırıldığını görmemiş
sevmiş sevmiş gün geçtikçe bağlanmış
ama birgün akıl anlamış kandırıldığını
bu kez yüreği inandıramamış
zavallı yürek inanmamış yalan iftira demiş
görmemiş sevgisinin gülen gözlerinin yalanlığını
akıl ne dese kar etmemiş sevmiş yine sevmiş
gün gelmiş yalan dediğini iftira dediklerini
can dediği canan bildiği sevgiliden öğrenmiş
işde o an anlamış o gözlerin sözlerin sahteliğini
can bu sefer kendini parçalamış hiç kimkimsenin
bulamayacağı toplayamayacağı kadar parçalanmış
artık canda cansız kalmış
Özel Arama
