Çay Bahçemi Geri İsterim
Kadıköy`lüyüm. Gurbet yıllarında gözümde tüter, rüyamda rıhtıma vardığımı görür, heyecanlanırdım. En sevdiğim yerlerinden biri ise, dolmuş duraklarının arkasında, ağaç altı, hasır tabureli çay bahçesiydi. Döndüğümde yerinde yeller esmekteydi.
Herşeye razıydım ama çaybahçemi kim yerinden etmişti? Biraz yolsuzluk, biraz hırsızlığa göz yumardım, ama çay bahçeme kim dokunmuştu?
kabullenmem çok zor oldu. lise yıllarında saatlerce oturduğumuz, uzun sohbetler ettiğimiz, arada bir tavla oynadığımız ucuz zevkimizi kim bizden almıştı?
ama içime gömdüm ve kendimi avuttum: Beşiktaş`ta hala var diyordum. Dersaneye gidip gelirken, vapuru beklerken bir çay içtiğim, dalgalardan ıslandığım beşiktaş çay bahçesinde de, kadıköyde`kiyle aynı temiz nefesi alabiliyordum ne de olsa.
ama şimdi nefes alamaz oldum, boğuluyorum.
çünkü, o çay bahçesinin de yerinde yeller esmekte.
ben çay bahçemi geri isterim. çay bahçesinde, hasır taburelerde oturmayı isterim.
birisi mi var, en sevdiğim mekanların bir listesi elinde, onları bir bir yok etmekte?
ey devletin başındaki insan. güzel anılarımı, lise yıllarımı, ben çay bahçemi geri isterim.
Özel Arama
