Cehennemde Akan Bir Pınar 1

7 / 5 / 2008  Çarşamba tarihinde Elif Sever tarafından eklendi, 92 kez okundu...

“Sonbaharın kendini iyiden iyiye hissettirdiği bir akşamdı.Pınar puslu pencerenin önünde sessizce kaderine ağlıyordu.Hayat ne kadar da acımasızdı ona karşı.Güzel yüzü bir kez olsun gülmeyecekmiydi.Umutları tükeniyor,hayattan hiçbir beklentisi kalmamış 80*li bir kadın haline geliyordu üstelik daha 17*sindeyken.Dedesi yaşındaki bir adama mal gibi s...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Cehennemde Akan Bir Pınar 1

Sonbaharın kendini iyiden iyiye hissettirdiği bir akşamdı.Pınar puslu pencerenin önünde sessizce kaderine ağlıyordu.Hayat ne kadar da acımasızdı ona karşı.Güzel yüzü bir kez olsun gülmeyecekmiydi.Umutları tükeniyor,hayattan hiçbir beklentisi kalmamış 80*li bir kadın haline geliyordu üstelik daha 17*sindeyken.Dedesi yaşındaki bir adama mal gibi satılmak bu dünyada insanın başına gelebilecek en kötü kader olsa gerek.Karşı çıkmak,bu benim hayatım siz müdahale edemezsiniz demek,bağırmak,haykırmak çok isterdi ama bunu yapabilecek ne gücü vardı ne de arkasında olan bir babası.Bu acımasız hayat ondan ilk annesini almıştı.Daha sonrada üvey annesine köle yaparak babasını...Şu koca dünyada tek başınaydı Pınar.Güvenebileceği,göğsüne yaslanıp ağlayabileceği kimsesi yoktu.Üvey annesi onu o zengin ve yaşlı adama vermek daha doğrusu satmak istiyordu.Gerekçesi ise bu yoksullukta onu yaşatmak istememesiydi.Aslında yoksullukta yaşamak istemeyen kendisiydi.Pınar*ın babasıyla evlendiğinde Haşim Bey zengindi.Daha sonra edindiği kötü alışkanlıklar nedeniyle bütün mal varlığını kaybetmiş kendisini ve ailesini sonsuz bir yoksulluğa hapsetmişti.İşte bu sonsuz yoksulluk Pınar*ın hayatını karartan sebepti.Bir genç kızın hayattan beklediği ne varsa hepsini kaybetmek üzereydi.Okumak,hayatını insanca yaşamak,sevdiği biriyle mutlu olmak istiyordu.Ama babası da üvey annesiyle aynı fikirdeydi.Pınar bu adamla evlenip hem kendini hem ailesini bu sefil hayattan kurtarmalıydı.Ama en garibi babası ailesini bu sefaletten kurtarmak için hiç uğraşmıyordu.Öyleki hiçbir sağlık problemi olmamasına karşın bir işte çalışmıyor bütün gün kahvehane köşesinde pinekliyordu.Kızını bir mal gibi satmayı ağzından düşürmediği delikanlılığa nasıl sığdırıyordu bilemiyorum...Pınar tüm olumsuzluklar içinde hayatının en karışık dönemi olan ergenlik dönemini yaşıyordu.Sorumsuz ailesi kızlarının bu dönemde yaşadığı olumsuzlukların ileride ne büyük sorunlar doğuracağını bilmiyor açıkçası pekte umursamıyorlardı.Pınar içine düştüğü bu kör kuyudan nasıl çıkacağını bilemiyordu.Hayat denilen bu yol yolcularına çeşitli oyunlar oynarya işte Pınar*a da böylesini uygun görmüştü.Pınar artık birşeyler yapması gerektiğine karar verdi ve tüm korkularına rağmen annesiyle konuşmaya gitti.**Anne seninle şu evlilik işini konuşmak istiyorum**dedi.Pınardan böyle bir hareket beklemiyordu Semra Hanım.**Konuşulacak birşey kalmadı.Babanla biz kararımızı verdik seni Hulusi Bey ile evlendireceğiz.Hem böylesi herkes için en hayırlısı**dedi.Kime göre en hayırlısı...Pınar*a fikrini sormamışlardı bile hayırlısı olduğuna nasıl karar verebiliyorlardı,işte Pınar tam bunları düşünürken babası geldi.Mucize eseri bugün sarhoş değildi.Pınar*ın ıslak gözlerinde yeniden bir umut ışığı belirdi.Babası ile konuşacak,ağlayacak sızlayacak onu bu evlilik işinden vazgeçirecekti.Nede olsa öz babası onu razı olmadığı bu evliliğe zorlamazdı.Pınar bu düşüncelerle babasının yanına gitti.**Hoşgeldin baba.Seninle yemekten önce konuşmak istediğim şeyler var.**Tam bu sırada odaya annesi geldi ve**Haşim Bey senin bu kız iyice arsız olmuş.Bizim,anne babasının uygun gördüğü biriyle evlenmek istemezmiş.Bugün benimle konuştu biz öyle uygun gördük dedim demek anlamamakta ısrarlı şimdide seninle konuşmaya gelmiş**dediğinde Pınar ağlıyordu.Üvey annesinin bu sözleri babasını çileden çıkardı.Pınar*ın bütün umutları söndü.Babası**Sen haddini aştın artık.Bu evlilik olacak o kadar bir daha bu konu açılmayacak bu evde**dedi.Kesilmeyi bekleyen bir kurban misali düğünü beklemek zorundaydı...

Devamı gelecek...