Cehennemin Gerçek Yüzü...

22 / 1 / 2007  Pazartesi tarihinde Sinan Günaydın tarafından eklendi, 1399 kez okundu...

“M.Ö.19 babam savaşa gitti savaş zorlu çıkacaktı belli ama bana giderken dediki oğlum bu topraklar senin ben savaşa gidiyorum malum gidipte dönmemek var dönüpte görmemek bu topraklara sahip çık Ailene namusuna sahip çık erkek olduğunda savaşa çıkacaksın dedi ve gitti babam emindi oradan ölüpte döneceği ama ben yinede yığılmadım ve bab...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Cehennemin Gerçek Yüzü...

M.Ö.19 babam savaşa gitti savaş zorlu çıkacaktı belli ama bana giderken dediki oğlum bu topraklar senin ben savaşa gidiyorum malum gidipte dönmemek var dönüpte görmemek bu topraklara sahip çık Ailene namusuna sahip çık erkek olduğunda savaşa çıkacaksın dedi ve gitti babam emindi oradan ölüpte döneceği ama ben yinede yığılmadım ve babamı uğurladım babamın birde dostu vardı oda gidiyordu savaşa ve o dostu bana dediki bak john biz oraya gidiyoruz ama şunu söyleyeyim şu ana kadar oraya hangi ordu gittiyse geri gelmemiş oraya giden her yiğit gemileri gelmiş ama içindede hep kan izleri kopmuş kollar varmış sen kendine iyi bak oradan dönersek ya tek kişi döneriz yada kol bacaklarımız döner ve babamın dostuda gitti şehirde kutlamalar yapıldı uğurlandılar savaşa gittiler ve geriye 4 gemisi ve içi askerlerin kemikleriyle dolu bir gemi herkez dona kaldı bu babamların gittiğinden 1 ay sonra olmuştu ve ben öfkeme hakim olamayım tüm askerlere emrettim savaş var diye bikaç kişi baş kaldırsada onların boyunlarını kestirdim ve daha karşı çıkan olmadı askerlerime 5 gün içinde hazır olmalarını söyledim ve son gece kutlama yapıldı ve ben şaraptan dolayı sızıp kalmışım rüyamda babamı görüm bana sakın gitme zamanı değil onları yenemezsin dedi ve kayboldu.artık sabah olmuştu herkez hazırdı 12 bin asker almıştım 28 savaş gemisi ve 3 ay yetecek kadar yiyecek yola çıktık gece gündüz gemide seyahat ettik ve 8 günde savaş alanına vardık hava birden karardı heryer sessiz oldu kuşlar bile ötmez oldu ben askerlerime emrettim tüm gebiler ormana yöneldi ve geldiğimizde hiçbirşey değişmemişti askerlerimin yarısını kıyıda bıraktım diğerleriylede ormana girdik kıyıdan 50m yürüdükten sonra bir anda ayağım su gibi giyere vattı yere baktığımda yerde kan vardı ve okadar çok vardıki toprak bile alamamıştı kanı dışarda kaldı aykerlerimi bir korku sardı derken bir davul sesi yükseldi herkez rahatladı onların bir şenlik yaptığını sanmıştık ama yanıldık o çalınan ses onların zafer sesiydi biz birazdaha ilerlediğimizde bir an gökyüzü kapandı yukarı baktığımızda binlerce ok bize geliyordu ve askerler kaçmaya bile ffırsat bulamadı 8 defa binlerce ok yağım kesildi ve ok saldırısı kesilince kiminin bacağına saplanmış kiminin ise şakağından girmişti ve askerler birazda olsa toparlandılar ormandan çıkmaya karar verdik ama yanıldık bir an üstümüze ateş üstünde kaynamış kanlşar döküldü ve çok acıydı bizi kan ile öldürüyorlardı ve bir anda diğer askerlerini saldılar ama her askerin elinde kurt köpekleri vardı bize saldırdılar ve sonrada üzerimize ağ attılar benle birlikte 38 askerimide rehin aldılar askerleri üst üste dizerek onları tanrılara hediye etmek için bıraktılar ve daha sonra üzerine ok attılar askerler yanmaya başladı ve bir askerim beni suya ittirdi ellerim yanmıştı tabi iplerde bana gidin şehrimize yeni kral olmadan gidin oraya şehrimize sahip çıkın dedi ve ben bir süre sonra kıyıya vardım....


ARKADAŞLAR HİKAYENİN DEVAMI 01.24.2007 DE SOKACAĞIM ÇÜNKİ PARMAKLARIM YAZA YAZA YorULDU:D