Çiçeklerden İnsan Çıkarmak

10 / 5 / 2008  Cumartesi tarihinde Şevket Can Yasa tarafından eklendi, 114 kez okundu...

“Güldürüdür hayat oyna,son sahnesi dramdır ağla!Sormaz kimse neyin var neyin yok diye!Öyle bir içlenirsiniz ki hayata,en ufak sorusunu bile cevaplamak istemezsin.Elbette bilirsiniz,hepimiz biliriz bir gün muhakkak ona itaat edeceğiz. Minik kum taneleri gibi dağılırken hayat, hala hırslarımızın peşinden gidip gelme dürtüsünü yok etmeyi başaramadık...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Çiçeklerden İnsan Çıkarmak

Güldürüdür hayat oyna,son sahnesi dramdır ağla!
Sormaz kimse neyin var neyin yok diye!Öyle bir içlenirsiniz ki hayata,en ufak sorusunu bile cevaplamak istemezsin.Elbette bilirsiniz,hepimiz biliriz bir gün muhakkak ona itaat edeceğiz.
Minik kum taneleri gibi dağılırken hayat, hala hırslarımızın peşinden gidip gelme dürtüsünü yok etmeyi başaramadık.Okyanus akıntıları gibi gelip gidiyoruz sürekli,maddi olanaklardan oluşan taşların üzerinde yürümeye çalışıyoruz.Gelgitlerimiz artıyor bünyemizde.Haliçler oluşuyor yavaş yavaş yüreğimizde,yok oluyor insanlık yanımız.Sanki eksik bir şeyler varmış gibi,Ezginin Günlüğü’nün de dediği gibi,”Terliklerimle gelsem sana,sonunda aşkı bulmuş gibi”.Ve gelemiyoruz terliklerimizle,sonunda aşkı değil hayatın ta kendisini buluyoruz karşımızda.
Cinaslı bir anlayış yaşıyoruz çoğu zaman.Dünya telaşına kapılmışız,bir birimizden bir haber devam etmeye çalışıyoruz.Sanki bir yerlerde durup arkamıza dönsek yeniden,daha doğru başlayabileceğiz hayata?Neden olmasın ki?Bir kalbin içine sığdırabildiğimiz iyi şeyler kadar uzun olsa ömür,gözlerimizin içinden daima bahar sevinçleri çıksa,redifler dolansa başımızda,yeni anlamların içerisine girip bir yolculuk yapsak,düş gücümüz yanımızda bir gezintiye çıksak,çok mu fena olurdu?
İyi niyetin bir çiçeği tekrar yaşatacağına inananlardanım ben.Öyle ki insanlardaki iyi niyet eksikliğinin de buradan geldiğine inanıyorum.Bir çiçeğe ne kadar iyi bakar ve onunla ne kadar güzel konuşursanız sizi o kadar mutlu eder ve neşeli davranır.Evet,bu gerçekten olur!Bir sabah uyanırsınız ve somurtkansınızdır.Birilerine kızmak,kötü bir tiyatro repliğinden çıkmış,kulağınıza fısıldanmış sözcükleri tekerrür etmek yerine,taze ve capcanlı bir tiyatro repliğinden çıkmış gibi güzel olsanız.Çiçeğe verilen değerin karşılığını sizde de görsek,çiçekleri örnek mi alsak acaba?
Tabii ki herkesi değiştiremeyiz.Öyle bir yeteneğimde yoktur zaten…Ama ufak bir çaba,ufak bir umut bu hayatın sahnesinden silinmek yerine bizi bu hayatın figüranları arasına sokmaya yeter.Hatta yardımcı oyuncu bile oluruz belki?Nasıl olur?Gerçekten gülebilir miyiz hayata?Bence evet,biz hayata güldükçe hayatta bizim elimizden öpmeye devam edecektir.