Çıkış Yolu
dışarıdan kafam bozuk gelmiştim.yeteri kadar param yoktu.annem öldükten sonra babam burda artık kalmıyordu.erdekteki eve taşınmış kendini soyutlamıştı.maddi durumu pek parlak sayılmazdı ama iki evimiz vardı dedemden miras.bide emekli maaşı alıyordu babam.bana biraz yardım yapıyordu.bursta aldığımdan aslında yeticek param vardı fakat kıtkanaat geçinebiliyordum.üniversitedeydim-sosyoloji 2. sınıf.annemin ölmesiyle başladığım alkol ileri derecede bağımlılık yapmıştı bende.ve başımda aile olmamasının getirdiği rahatlıktan kumar partileri düzenliyordum sıklıkla.iyice borçlarım kabarmış, alkolsüz kalmıştım.son bir aydır zaten elektriklerimde kesikti.
çocukluğumdan beri aynı mahallede oturduğum için çok iyi bilirdim buraları.muhitin güney batısında yaşayan dul 40lı yaşlarda bir kadın vardı.adı suzandı.zengin ve çekici bir bayan.kocası 3 yıl önce trafik kazasında ölmüş.bıraktığı epeyce yüklü miktarda bir parayla yaşamını sürdürüyordu suzan.tek çıkar yolum o kalmıştı.planım hazırdı.salı akşamları konken partisi düzenlerlerdi mahalledeki diğer dullarla.onlarda zengindi ama suzan diğerlerine nazaran mahallenin en tenha yerinde oturuyordu.
nisan yağmurları vardı o sıralar.sürekli yağan, hasta edici yağmurlar.salı günü saat 9a doğru evden ayrılmıştı suzan.bi sigara yaktım.bittiğinde içeri dalmak için şartlarım hazır olucaktı.suzan yeteri kadar uzaklaşıcaktı.bahçe kapısı açık olurdu ama eve giriş çok zordu.kolayını biliyordum ben.küçükken bahçe çimlerini kesmek için gelirdim buraya.iyi harçlık verirdi.çok meraklı olduğumdan arka bahçe tarafından bodruma sızıp evin holüne çıkmıştım bir keresinde.hala hayal meyal hatırlıyordum yolu.evde kahya olurdu fakat oda akşam ezanıyla yatardı.yaşlıydı kocasının ailesinden yadigardı.kimi kimsesi olmadığı için işten atmamıştı.yatak odasının yerini bilmediğimden tahminlerle hareket ediyordum.üst kata çıktım hemen.en sondaki kapı aklımdan geçti koridora çıkınca.doğruydu.hemen bulmuştum.gidip bir kaç parça ziynet eşyası ve bir kaç tane antika sayılabilecek biblo tarzı nesneleri heybeme atmıştım.çabucak oradan ayrılıp evin dışına attım kendimi.
bu saatlerde polis devriye dolaşırdı genellikle.ama hiç niyetim yoktu marizlenmeye.bir kaç sokak öteden ışıklarını görmüştüm ama onları beni yanmayan elektrik lambalarından farkedemiyorlardı.ilk ara sokaktan içeri daldım.polis ara sokaklara pek uğramazdı.evim buradan yaklaşık 700-800 metre uzaktı.aslında suçsuz gibi davranmak en doğrusuydu ama devriyelerle bir kaç kere ters düşmüştüm.sarhoşken; ateş yakmak, gaspa yeltenmek, huzuru bozmak...karanlıktan farkedilemiyordum.binanın önüne geldiğimde polis bana doğru yönelmiş yaklaşıyordu.hemen binanın içine girip merdivenlerden 3. kata çıktım.kapıyı açıp içeri girdim.dolapta son yarım şişe viskim kalmıştı.içip rafahtladım.yatağa girdiğimde uykulu birşeyler sayıkladığımı hatırlıyorum sadece.