Çıkmaz Sokakların Ortasında Gibiyim

29 / 2 / 2008  Cuma tarihinde Emine Cebeci tarafından eklendi, 121 kez okundu...

“Bugün hayatıma yeniden başlamak için bir girişimde bulundum.İlk olarak telefon numaramı değiştirdim. onu çok özledim.Nerden başlicam, yaptıklarımı nasıl unutucam bilmiyorum.Bu bana çok dokunuyor.Bunu hak etmiyor.Onu gördüm yine saçmaladım rezil ettim kendimi yine gurur yaptım.Bu defa bakamadım ona bakamadım gözlerine, dokunamadım, alamadım kokus...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Çıkmaz Sokakların Ortasında Gibiyim

Bugün hayatıma yeniden başlamak için bir girişimde bulundum.
İlk olarak telefon numaramı değiştirdim. onu çok özledim.
Nerden başlicam, yaptıklarımı nasıl unutucam bilmiyorum.
Bu bana çok dokunuyor.
Bunu hak etmiyor.
Onu gördüm yine saçmaladım rezil ettim kendimi yine gurur yaptım.
Bu defa bakamadım ona bakamadım gözlerine, dokunamadım, alamadım kokusunu, eve geldim yine ağladım.
Yani üşüdüm işte…
Seni özledim.
Hayatım değişiyor. Küçükken “büyüyünce sorumluklar artıyor, küçülmek istiyorsun yine” derlerdi.
Bende düşünürdüm “ne alakası var büyüyünce her şey daha da kolay olacak” diye.
Büyükler doğru biliyorlarmış.
Artık yapamıyorum baş edemiyorum hayatla.
Dayanamıyorum.
Düşünmekten yoruldum. Ben böyle bir hayatta yaşamak istemiyorum.
Her an düşünmek, düşünüp kahrolduğum ve gerçekten nefes alamadığımı hissettiğimde “tamam” diyorum.”bir sorunu daha kaldıramam”
Artık birini daha sokmuyorum hayatıma. Yalnızım…
Küçükken benim yerime ailem düşünürdü.
Ve şimdi düşünmek zorunda olduğum için gidiyorum.
Sessiz bir yeşilliği olan huzur verici ve beni dinlemekten hiç bıkmayan birinin yanına…