Çocuk Oyunu! (2)Çocuk Oyunu! (2)İşte yıllara göğüs geren bir aşk böyle başlamıştı. O zamanlar henüz ikisi de çocuktu cep telefonları bile yoktu zaten Ali lise 1e yeni geçmişti ve Ayşe OKS’ye girecekti. Eylül ayında Ayşe evine gittiğinden beri ne Ayşe ne de Ali aramamıştı ve görüşememişlerdi. Sonra bir gün akşam Ayşe derslerine gömülmüşken içerde çalan telefonun sesini duydu. Arayan İzmir’den bir arkadaşıydı. Tek söylediği Ali’nin haber vermesini istediği gözden ırak olanın gönülden de ırak olduğu zırvasıydı. Ayşe önce bunun şaka olduğunu sandı umurum olmaz diyerek güldü ve telefonu kapattı. Ama asıl gerçek şubat tatilinde ortaya çıkacaktı. Şubat tatili geldiğinde Ayşe çok heyecanlıydı. Bir an önce gidip ilk aşkını görmek istiyordu ve yazık ki hala çıkıyorlar sanıyordu. İzmir’e vardıklarında mahalleye girer girmez onu aradı gözleri. Göremezse ölecekti sanki. Çok özlemişti… Ama dedim ya gerçekler yazık ki adım adım geliyordu üstüne… Mahalleden bir arkadaşıyla konuşurken Ali’nin arkadaşları arasında sübyancı muamelesi gördüğü yani onu kendinden küçük ve uzakta bir kızla çıktığı için küçük gördüklerini ve aslında bu yüzden ayrıldıklarını öğrendi. Gerçekten ayrılmış olduklarını öğrendi ama kimseye belli edemedi bunu. Mahallede yine eski arkadaş havalarını sürdürüyordu Ali. Ama Ayşe artık ona ne o gözle ne sevgili gözünde bakamayacağını biliyordu. Çünkü ilk kez birine bu kadar güvenmişti ve sonuç hüsran olmuştu… Ama Ali öyle düşünmüyordu. Ayşe’nin geldiğinin ikinci günü bir mektupla özür diledi ve barışmak istediğini söyledi. İlk kez birine bu kadar değer verdiğini yazmıştı mektupta. Ayşe umutsuzca bağlanmıştı bir kere… Ali’nin sevmediği kesindi artık ama o çok seviyordu… Bir yandan arkadaşlarını kendisine tercih ettiği için Ali’ye kızarken bir yandan da aşkına sahip çıkmaya çalışıyordu. Ve affetti. Herkesin ikinci şansı hak ettiği yönünde bir karar aldı ve affetti. Tabi mahallede artık onların beraber olmamalarını isteyenler vardı. Herkes Ayşe’ye uzak durması gerektiğini onun yokluğunda Ali’nin çok şeyler karıştırdığını söylüyordu. Ama kimse tam anlamıyla şunu yaptı diyemiyordu ve Ayşe Ali’ye güvenmekten başka çare bulamıyordu. Aşkı sahiplenmek gerektiğini düşünüyordu ve zaten aşkın tek kişiyle yaşanabileceğine inanıyordu. Ayşe Ali’yi en saf duygularla evlenmeyi düşünmeden ama evlenmese de tek aşkının Ali olacağına inanarak sevdi onu. Ama ikisi de büyüyorlardı. Ve Ali büyüdükçe değişiyordu. Ayşe’nin saf sevgisi karşısında o kendisini günden güne kirletiyordu. Ve bir gün Ayşe’nin tüm sevgisini nefrete dönüştürecek o hatayı yaptı. Ve o hata ikisinin de hayatlarında bitişlere ve başlangıçlara sebep oldu. Ve Ali bu yaptığı karşısında uzun yıllar boyu pişmanlık içerisinde Ayşe’ye yalvaracaktı af dileyerek… Esen!
Bu yazıya sadece sitemizin üyeleri yorum yapabilir
Tavsiye Et :
Aralık
4
Aralık
3
Aralık
3
Sudenaz’dan Mektuplar (vı) (son)
• Ersin Başeğmez • Yaşamdan Hikayeler • 34 kez okundu. • 0 kez yorumlandı.
Aralık
3
Aralık
3
Dünya Engelliler Gününü Saygıyla Anıyorum
• Zeliha Okan • Yaşamdan Hikayeler • 27 kez okundu. • 2 kez yorumlandı.
Haziran
11
Haziran
10
Haziran
10
Haziran
8
Haziran
8
Kasım
21
Haziran
10
Mart
17
Haziran
11
Haziran
8 |
![]() |
Site Menüsü
Köşe Yazıları
|
|||||||||||||||||||||||||||||||