Çocuklar Evimizin Neşesi

24 / 6 / 2008  Salı tarihinde Hakan Bahçeci tarafından eklendi, 83 kez okundu...

“Türkiye’de olup bitenler, siyasal bilimlerin, sosyolojinin, iktisadın, tarih biliminin en ilgi çekici örneklerinden olmaya aday. Toplumun kafasında ve kalbinde oluşan şüphe ve soru işaretleri, derslerde konuyu anlatan ve Türkiye örneğini veren bir öğretmen için oldukça netameli bir durum oluşturacaktır. Türkiye örneğinin bir sonraki nesle nasıl ...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Çocuklar Evimizin Neşesi

Türkiye’de olup bitenler, siyasal bilimlerin, sosyolojinin, iktisadın, tarih biliminin en ilgi çekici örneklerinden olmaya aday. Toplumun kafasında ve kalbinde oluşan şüphe ve soru işaretleri, derslerde konuyu anlatan ve Türkiye örneğini veren bir öğretmen için oldukça netameli bir durum oluşturacaktır.

Türkiye örneğinin bir sonraki nesle nasıl anlatılacağı şimdilik, en azından bizim görebileceğimiz bir ders olmayacak. Bununla birlikte ileride anlatılacak dersin bir konusu da biziz nihayet. Biz ise tarihi bizzat yaşayarak yazan bir toplumun içinde olarak yarına karanlık ve ümitsizlik dolu bir dün bırakmak istemiyoruz. Mesela milli egemenlik kavramını ve bu kavramın isminde yer aldığı bir bayramı, kompleksli, inatçı, uzlaşmaz bir havada karşılayan siyasetçiler istemiyoruz.

Çocuklara armağan edilmiş bir bayramımız var. Önemli ve onur verici bir değer. Bir zamanlar bizde çocuktuk, ilkokuldayken katıldığım bir bayram şöleninde temsili düşman kuvvetlerini, elimizdeki tahta tüfeklerle köyümüzden kovarken ne kadar heyecanlandığımı ve gururlandığımı anımsıyorum. Bugünde çok farklı değil, çocuklarımız aynı coşku ve heyecanla gösteriler hazırlıyor ve sunuyorlar.

Çocuklar daha başka şimdi. Genel bir inanışa göre daha şanslılar ve şimdiki çocuklar daha akıllı. Babalarına bilgisayarda yazı yazmayı öğreten çocuklar var, onların oyuncakları büyük marketlerde ve alışveriş merkezlerinde, renkli ama plastik çim ve ağaçlarla. Yinede şimdiki çocuklar yaşlarından büyük işler yapabiliyorlar, hem de en şahanesiyle.

Onlara yaşlarının üzerinde yükler yüklüyoruz ama onlar bana mısın demiyorlar. Parklarda bahçelerde koşup oynayacakları saatlerde kurslara gidiyorlar. Üzerlerini toz toprak çamur yapan çocukları reklâmlarda görüyoruz. Bilgisayar yarım metre karelik alanda renkli bir dünya sunabiliyor onlara. Büyüklerin bile izleyip zor anlayacağı o reyting rekortmeni dizileri izliyor ve hayatın başak bir yüzünü görüyorlar. Şiddetin her türlüsünü kimisi görüyor kimisi bizzat yaşıyor.

Tüm bunlara rağmen çocuklarımız çok başarılı olabileceklerini her yaptıkları ile bize gösteriyorlar. Çocuklar saf ve temiz bakışlarıyla bizden çok daha doğruyu görebiliyorlar sanki. İşte bu yüzden çocuklarımızı, verimsiz kısır çekişmelerin eziyetinden korumamız gerekir.

Çocuklarımız özgüveni tam, kişilikli, şahsiyetli yüksek karakterli birer fert olmalı diyorsak buna gidecek yolları araştırmak ve uygulamak zorundayız. Onlar okuyup anlayabilen, anladığını anlatabilen, karşılaştığı problemi çözecek öneriler getiren bulduğu çözümü uygulayabilen, analiz ve sentez yapabilen ikili ilişkileri kuvvetli, sosyal yönü kuvvetli bireyler olacaklar ve elbet manevi değerleri gözeten, vatanını milletini seven, Allah’tan korkan ve bu korkuyu ümide dönüştürebilen yeteneklere sahip olacaklar.

Çocuklarımıza, emanet aldığımız bu toprakları en azından daha zenginleştirerek devredebilme görevini yerine getirmeliyiz.