Çocuklarımız Geleceğimiz

19 / 6 / 2008  Perşembe tarihinde Gülnisa Yurç tarafından eklendi, 59 kez okundu...

“ANNESİ GÜL KOKLASA, AĞZI GÜL KOKAN ÇOCUK, AĞAÇ İÇİNDE AĞAÇ GELİŞTİREN TOMURCUK. Çocuk eğitiminin ne kadar önemli olduğunu anlatan bu satırlar beni çok etkiledi. Çocuklarımız dünyaya beyaz boş sayfalar gibi gelirler. O sayfaya yazıları biz yazarız. Baş yazarı da anne ve babadır. Anne ve babasından duydukları, gördükleri hayat çizgisini oluşturan...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Çocuklarımız Geleceğimiz

ANNESİ GÜL KOKLASA, AĞZI GÜL KOKAN ÇOCUK, AĞAÇ İÇİNDE AĞAÇ GELİŞTİREN TOMURCUK.
Çocuk eğitiminin ne kadar önemli olduğunu anlatan bu satırlar beni çok etkiledi. Çocuklarımız dünyaya beyaz boş sayfalar gibi gelirler. O sayfaya yazıları biz yazarız. Baş yazarı da anne ve babadır. Anne ve babasından duydukları, gördükleri hayat çizgisini oluşturan çekirdek gibidir. Daha sonra bu çekirdek çatlar, fidan olur, büyür, ne ekilirse o biçilir genellikle.

Bugün anne ve babaların daha duyarlı, daha dikkatli olmaya ihtiyaçları var. Çünkü bu boş sayfaya başkaları daha çok yazmak, hele boş satırlar varsa doldurmak istiyorlar.

Çocukların tek başlarına televizyon, internet başında bırakılacağı zamanlarda değiliz. Çocuklarımıza eşlik ederek, doğru ve yanlışı anlatarak bu teknolojiden istifade edilmeli, çocukların elinin altına faydalı eğitim CD`leri almalıyız. Zaman zaman da birlikte kitap okumalı, onlar için çıkarılan son derece güzel ve albenili kitapları almalıyız. Kitapların hayal gücü geliştiriciliğini, ufuk açıcılığını başka şeyler yapamaz. O yüzden kitap okumaya, ama mutlaka birlikte kitap okumaya zaman ayırmalıyız. Bu güzel eylemi çocuklarıyla her akşam gerçekleştiren Cüneyd Suavi`nin bir gün iş yerindeki telefonu çalıyor, kızı arıyor, bir şey isteyeceğini düşünüyor. Kızı, “Babacığım bu akşamda kitap okuyacağız değil mi?” diyor. Çocuğun birlikte kitap okumadan aldığı zevk her şeyin üzerinde. Zaten hiçbir anne baba çocuğu ile birlikte oyun oynamak, kitap okumak gibi işlerle yaşattığı zevki maddi hediyelerle kazandıramaz. Ve bu zaman dilimleri çocukların zihninden, yüreğinden ömür boyu silinmez.

Hayal penceremizi geriye çevirdiğimizde biz de o yılları tüm berraklığıyla hatırlarız. İhtiyarlığın ileri safhalarındaki insanlar da dün olanları hatırlamayabilirler, ama çocukluklarında öğrendikleri şiirleri olayları, duaları unutamazlar.

O halde çocuklarımıza hayat boyu unutmayacakları kadar güzel, sevgi ve ilgi dolu, öğretilecek temel bilgilerin şevkâtle öğretildiği bir dünya yaşatmak için kollarımızı sıvamalı, sadece kendi çocuklarımızla değil, tıpkı eskisi gibi çevremizdeki çocuklarla samimi ilgilenmeliyiz. Çocuklarımız buna lâyıktır.