8 / 4 / 2008 Salı tarihinde
Çağla Daşcı tarafından eklendi,
106 kez okundu...
“Çocukluğumdan arta kalan, Oyuncaklarım bana şimdi, Sindilerim Barbilerim, arabalarım… Çocukluk işte… Ne bileyim? Saklamadım hiç birini, Kırdım, döktüm oynarken, Ne diyeyim? Çocukken çok yaramazmışım. Dolapları karıştırır, bir şeyler ararmışım Annem yakaladığında Utanır, ağlarmışım. Çocukluğumu hatırladığımda Oyuncaklarım...”
Okuyucu Puanı ;
Çocukluğumdan Arta Kalan
Çocukluğumdan arta kalan,
Oyuncaklarım bana şimdi,
Sindilerim Barbilerim, arabalarım…
Çocukluk işte… Ne bileyim?
Saklamadım hiç birini,
Kırdım, döktüm oynarken,
Ne diyeyim?
Çocukken çok yaramazmışım.
Dolapları karıştırır, bir şeyler ararmışım
Annem yakaladığında
Utanır, ağlarmışım.
Çocukluğumu hatırladığımda
Oyuncaklarım gelir aklıma
Konuşan papağanım, şeker bebeğim.
Çocukluğumdan arta kalan,
Oyuncaklarım bana şimdi,
Sindilerim Barbilerim, arabalarım…
Çocukluğum da, kırılan oyuncaklarım gibi
Kırıldı bir nevi…
Büyümemle beraber, uçtu gitti elimden
Bitti artık çocukluğum!
Sokakta koşturup,
Dizimi kanattığım günler
Bitti artık!
Çocukluğumdan arta kalan,
Oyuncaklarım bana şimdi,
Sindilerim Barbilerim, arabalarım…