Çok Da Sevilmiyordum!

25 / 1 / 2008  Cuma tarihinde Korhan Bora tarafından eklendi, 242 kez okundu...

“Uyuyordu tüm huzur... Sessizdi, bir fırtınayı beklermiş gibi! Derken elimde bir şarap kadehi, bir eski görüntü eşliğinde daldım içeri. Şaşkınlık vardı bütün gözlerde. Belli ki beklenmiyordum, çokça da sevilmiyordum...Yine de biliyordum! O eski cennet mahallesi kayganlığında tuhaf bir yokuş vardı. Bütün huzur o yokuşun başında, yokuş aşağı bakmay...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Çok Da Sevilmiyordum!

Uyuyordu tüm huzur... Sessizdi, bir fırtınayı beklermiş gibi! Derken elimde bir şarap kadehi, bir eski görüntü eşliğinde daldım içeri. Şaşkınlık vardı bütün gözlerde. Belli ki beklenmiyordum, çokça da sevilmiyordum...

Yine de biliyordum! O eski cennet mahallesi kayganlığında tuhaf bir yokuş vardı. Bütün huzur o yokuşun başında, yokuş aşağı bakmaya meyilli... Tesadüflerin en sırnaşık anında sırtımda yükler ve dolu dizgin, kimilerine göre esrarengiz ve heybetli ya da soldan çarpılmış bozuk bir saat görünümünde..! Tırmanıyorum sağlı-sollu yalpalayarak yine de yıkılmayarak...

Eski yüzlerde biraz tebessüm, bana değil! Işığın gölgesine sığınmış yüksek rakımlı bir kar tanesi... Düşüyor tepe takla, farkında değil! Kimi sevsem kaskatı olmuş bünyesi. Dikenli bir yol ayrımındaki gibi gergin. Kim ne yerse yesin yalan-gerçek, mutluluk işte... Gençlik zamanlarından sıyrılmış, bahara son elvedayı çoktan söylemiş ve çok önce ağlamış. Artık gecikmiş ya da geç kalmışlara hıçkırılıyor..!

Bu sabah dinç kalktı bütün huzur! Yine de ayakta uyuyordu, sessizdi. Beklenmiyordum belli ki... Çok da sevilmiyordum!!