Çok Küçüksün BebeğimÇok Küçüksün BebeğimUzak tan beklerdim hep sokaktan geçişini yanımdan her geçişinde onu izlerdim o beni fark etmesede aslında fark ediyor ama ne niyete fark ediyor o önemli daha doğrusu benim için önemli.Çocukça bir şeydi belki bu yaştaken çocukça düşünüyordum oyda küçük yaşta büyük düşünüyor derdim hep kendime. bu kaç yıl sürdü bilmiyormbelki 3 yada 4 ne zaman başadı ? Bazen onu taki kapısının hatırlamazdım amam önünden geçene dek,tekrar tekrar ızdırap oluyordu. büyük bir kin bazen hissederdim kendi me nefret bazende utanma sebebim söyleyemezdim ona sevdiğimi.Hayaliyle yaşadığımı o küçük yaşıyla büyük bir kelime etmesine yada o nu bu kadar severken kaybetmeyi göze alamazdım.Bana yabancı değildi o kadar yakındı ki ama ne gözle bakıyo bir türlü bilmiyordum.her konuşmamızda normal iki arkadaştık yada biraz dost şakalaşır selamlaşırdık sadece. bir gün ki o gün hiç unutamıycağım bir gündü dalgın dalgın bahçede oturup sıcak geçen bir günün ılık nefesimi tekrar tekrar alıp derin düşünürken ,hüzünlü bir ses titrek bir şekilde merhaba gelebilir miyim.O kadar dalgımışım ki demir kapının sesini bile duyamamışım. -Tabi gel dedim karanlığa doğru yüzünü göremediğim tanıdık sese.İçim kıpır kıpır yanıma gelrek oturdu usulca.Merak ettim ne oldu neden ağlıyor kim zarar verdi benim bakmaya kıyamadığım o güzel gözeler neden ıslaktı? Yanıma oturup ağlamaya başlamsı beni bitirdi farkında olmadan ellerinden tutup sarıldım ona hiç farkında olmadan.göz yaşlarını silip ne olduğunu sordum. -yok bir şey sadece çok yanlızım ve hep senden gelecek bir kelimeyi bekledim "SENİ SEVİYORUM"demeni bekledim hemde kaçyıldır biliyor musun . O anda dünya donmuştu sanki dönmüyordu dondum durdum şaşkın ama tatlı bir heyecan ile uyanmış bir çocuk edası yüzümde -minik meleğim aşkım,ben hep utandım senden açıklamaya korktum yanlış anlaşılmaktan korktum seni kaybetmekten,eğer söylersem yanımdayken benden uzaklaşmandan korktum.Öptüğümü hatırlıyorum ilk ele tutuştuğumuzda.Sonra ise beraber ağladığımızı ikimizde aslında kendimize ceza veriyormuşuz. Bilmeden anladım ki bazen konuşmak gerektiğini hiç bir şeyi saklamamak gerektiğini.Sonra bana-bende seni çok seviyorum ama korktum ben de seni kaybetmekten koktum evet ben 19 yaşınyayım sen ise 32yaşındayım ela dedim.Ela -büyüksün biliyorum ama kalbime söz geçiremedim senden vazgeçemiyorum,evden her çıkışım seni yukarıdaki camdan gördükten sonra sadece seni görmek için sebepsiz sokaklara çıkışım senin yanından geçerken kokunu hissedişim hem dert ti hem ızdırap bana ama senden asla vaz geçmedim geçmiycemde. Evet bunu üzerinden tam 17 yıl geçti ve bunu kızım Esra ya anlatıyorum annesi elayı ne kadar çok sevdiğimi ve o zaman imkansız görünen aşkın aslında uzakta dfeğil ne kadar yakın olduğunu.eşim Ela oğlum Mert in gözlerine bakıp oğlum hep babana gibi birini vermek istedim oda sensin onun dileği ise benim gibi birini vermekti bak allahın işine şimdi bie aile yiz ve hayallerin ötesinde bir aile.....
Yazı Sahibi
Etiketler Yazı İşlemleri Okuyucu Puanı
Bu yazıya sadece sitemizin üyeleri yorum yapabilir
Tavsiye Et :
Aralık
2
Nesr(i) Şiir (son) (kadir Bıyıklı)
• Necla Güney Alptekin • Aşk Hikayeleri • 129 kez okundu. • 13 kez yorumlandı.
Aralık
2
Aralık
1
Aralık
1
Nesr(i) Şiir 2 (kadir Bıyıklı)
• Necla Güney Alptekin • Aşk Hikayeleri • 112 kez okundu. • 10 kez yorumlandı.
Kasım
30
Kasım
23
Kasım
19
Unuttuğumuz Yaramız (sokak Çocukları)
• Ergin Bozkurt • Klasik Şiirler • 12 kez okundu. • 0 kez yorumlandı.
Kasım
13
Kasım
9
Kasım
9
Ekim
11
Kasım
22
Eylül
12
Aralık
27
Ağustos
11 |
![]() |
Site Menüsü
Köşe Yazıları
|
|||||||||||||||||||||||||||||||