Çile

14 / 6 / 2008  Cumartesi tarihinde Okan Çelik tarafından eklendi, 144 kez okundu...

“Bir gün açtı gözlerini hayattan habersiz...Şairliğin nabzında küçük bir köyde...Yeni bir yürekti bu tertemiz...Yıllar geçecekti üstünde oğlununVe büyüyecekti...Hayatı yudumlayacaktı belli ki,Çorak toprağında / kızıl Anadolu`nun...Çocukluğuna katılmıştı artık şiddet!Açlığı hissedecekti küçük bedeninde...Komşu bahçeden çalmayı öğrenecekti...Ve gör...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Çile

Bir gün açtı gözlerini hayattan habersiz...
Şairliğin nabzında küçük bir köyde...
Yeni bir yürekti bu tertemiz...
Yıllar geçecekti üstünde oğlunun
Ve büyüyecekti...
Hayatı yudumlayacaktı belli ki,
Çorak toprağında / kızıl Anadolu`nun...


Çocukluğuna katılmıştı artık şiddet!
Açlığı hissedecekti küçük bedeninde...
Komşu bahçeden çalmayı öğrenecekti...
Ve görülürse ağaç dallarında çocuk,
İşlemeli sopayı görecekti zalimin elinde...
Kimse öğretmeyecekti alfabeyi
O öğrenecekti artık kendi kendine...


Gençlik denen gizemli yoldan geçiyordu şimdi
Bilmiyordu zehir gibi görünen siyaseti...
Şehir birden açmıştı kapılarını
İçeri girmeye ürküyordu genç!
Şivesi mi bozuktu... Giyinmesi mi?
Nedir bu alaycı gülümsemeler...
Nedir bu bakışlar dışlanmış gence...
Kimse öğretmeyecekti gözyaşını
O öğrenecekti artık kendi kendine...


Ve hapishane kapıları açıldı nedensiz...
Ne olduğunu anlamadan
Suçsuzum diyordu kimse duymasada
Ağlıyordu parmaklıklar ardından
Suçsuzluğun cezasını çekiyordu...
Haykırıyordu içten içe...
Bitsin diyordu bu ızdırap
Bitsin başımda ki kızılca çile...
Kimse öğretmeyecekti kurtuluşu
O öğrenecekti artık kendi kendine...


Şimdi tutmuştu köyünün yolunu
Bana ekmek haram diyordu şehirde...
hayatın ona çile olduğunu bilmiyordu
ve çilenin ona hayat olduğunun...
Şairliğin nabzında küçük bir köyde...
Çorak toprağında / kızıl Anadolu`nun
Kimse öğretmeyecekti aşkı
O öğrenecekti artık kendi kendine...


Yaşı yarıyı geçmişti belli ki...
Şimdi tadına varma çabasında aşkın...
Bu deli yürekli adam...
Şehirlerde okumasına karşın,
Babadan kalma tarlasında şimdi
Kerpiç evinde iki küçük odası...
Evinde hanımı... Elinde çile
Bu deli yürekli adam...
Şimdi üç çocuk babası...
Anadolu rengine bulaşmış teninde
Kimse öğretmeyecekti haksızlığı
O öğrenecekti artık kendi kendine...


İhtiyar kalbi yavaşladı artık...
Hayatı yanında ki seruma bağlı...
Eceli bekliyordu yorgun bakışları...
Yüreği hayata bir o kadar da yorgun
İçinde kalmış bir çığlık
Bütün çektiklerine karşı
İçinde kalmış bir vurgun
Bir kez daha kalacak ihtiyarın içinde
Kimse öğretmeyecekti ölmeyi
O öğrenecekti artık kendi kendine...


Bir gün kapattı gözlerini hayattan habersiz...
Şairliğin nabzında küçük bir köyde...
Düşmüş bir yürekti bu tertemiz...
Yıllar geçecekti üstünde oğlunun
Ve büyüyecekti...
Eceli yudumlayacaktı belli ki,
Çorak toprağında / kızıl Anadolu`nun...