Dalından Düşen Son Yaprak
Ben şimdi dalından düşen son yaprak, karşı gelemiyorum sonbahar rüzgarlarına.
Zamanında sevgisiz yüreklere teslim ettiğim kalbimin yere düşen parçalarını topluyorum şimdi ellerimle.
Dayanamıyorum gidişlere,
dayanamıyorum göz yaşımın yerlere süzülüşüne ve ben ki her sevgiyi bendeki kadar saf sanırken dayanamıyorum kaygısız bakan, vicdansız, yar saydığım o gülüşlere.
Bir zamanlar seviyorum diye başlayan şimdilerde ise nefret etmekle bitirdiğim her cümlenin sonunda ben bir nokta oluyorum.
Oysa ki ben, ben cümleleri hep virgüllerle süslerdim.
Bugün yada yarın, güneşin hangi gün penceremden doğuşuna şahit olsam bir yıldızı kaybediyorum o parıltılar arasında, her gün bir yıldız düşürüyorum göklerden pervasızca.
Yaralı bu bedene merhem olsun diye tüm çiçekleri koparıyorum dalından, koparıyorum ki nefretimin, ihanetin acısının yaralarını sarsınlar.
Bir tek güllere dokunamıyorum.
``Sen benim gülümsün`` demişti.
Gülleri zaten soldurdu gidişiyle, tüm güller soldu, odamın bir köşesinde ezildiler ayak altında.
Eskiden süslü kagıtlara yazılan mektupların yerine ona gönderebildiğim soğuk kagıt arasında bitirdik tüm yaşadıklarımızı.
Şimdi buralarda çok soğuk, üşüyorum zamanlı zamansız, buz kesiyor ellerim, dudaklarım morarmış, kan çanağına düşmüş gözlerimle bakıyorum yarınıma.
Benim yarınım yok ki,
ya üç gün yada beş gün, belki bir hafta yaşar dedi doktorlar.
En büyük korkumda buya, kavgalı ayrılışımızın nedeninin acı çekmesini istemediğimden olması.
Bir saniyede olsa onun yanında olmak, ellerim onun elleri arasında veda etmek isterdim bu hayata.
Ya benim sevgim üstün geldi yada o beni benim onu sevdiğim kadar sevemedi.
Belki de şuan oda beni düşünürdür, belki hala severdir, belki benim resmime oda bakardır, belki elinde telefon arasam sesini duysam deyip her defasında vazgeçerdir, belki oda hala beni yaşardır gecesinde gündüzünde.
Dalından düşen son yaprağım şimdi, son nefesi veriyor, son dualarımı ediyorum.
Biliyorum ki bugün olmadığın gibi yarında olmayacaksın, bu şehrin sokaklarını, bu yağmuru son kez izliyorum, belki bir sonbahar akşamında dalından düşen son yaprakla savrulurum ayaklarının altına,aklına gelirim ve bir damla bırakırsın beni hatırlayıp.
Sen sevmesende ben sever umuduyla gidiyorum.