Dayanma Gücü
Aşkın girdabında yoğrulmuşum.Bedenimde gözyaşlarımın umutsuz damlaları,hayalimde ise varolabilmenin katısız savaşı var.
Düştüğüm yllar hiç düz olmadan engellerle dol oldu hep.Birini geçince diğerine tökezleyip düşdüm.Ulaşmadım var olmam gerekn hedefe.Ben yaklaştıkça o hep uzaklaştı bneden.
yakalayamadım.
Her zorlukta seni düşünürdüm.Umtlarım seninle yeşerirdi.Düşündükçe seni hayat açardı benim dünyam.
Şimdi ise hayallerim yaprak dökmeye başladı.Renklerde terketti artık.
Hep kovaladım kaçan aşkımızı.Hiç kaybetmedim umudumu onlar beni terk edinceye kadar.Terkederken kırıntılar bırakmıştı benim yüreğimde.Alenvlenmiş bir aşkın yaşamaya çalışan son kıvılcımları idi bunlar.
Bu ateş parçalarıda benim için büyük bir şanstı.Henüz küllenmemişti sevdamız.Hayatımız taze bir baharn son nefesi ile yeşerebilirdi.belki bu son nefesi aşkımızın soluk almaya başlayışı olurdu. Anlayacağın kavuşabilirdik yeniden.
Tüm bunların olabilmesi için sadece bir ışık göndermen gerekirdi bana.Aslında zor da değildi bu.
Yeniden göz göze gelmemiz,konuşmaya başlamamız,ellerimizin yoluu iyi bilen izciler gibibirbirin bulması aşkımızın üztünü örten bu külü üfleyecek,kıvılcımları alev topuna çevirecek bir nefes olabilirdi.
fakat sen istemedin.ban hasta bir aşkı iyileştirmeye çalışırken sen onu ölüme terk ettin.Aslında ölğme terk edilen senin hayatındı.
Terk etmekle terk edilmiş oldun