Deve İle Fare Mevlâna`dan Masal

6 / 5 / 2008  Salı tarihinde Ahmet Karaaslan tarafından eklendi, 73 kez okundu...

“Uzun kuyruklu fare,Bir deveyle sefere,Yola çıkıp gidermiş,İçinden şöyle dermiş: “Ay kocaman şu deve,Yalnız gidemez eve.Ben büyük kılavuzum,Arkamda koca yolcum…”Önüne bir su çıkmış,Fare geriye bakmış.Boğulur suya dalsa,Şimdi ne yapacaksa!..Deve demiş: — Hayrola,Niçin gitmezsin yola?Suya dal da geçelim,Yolumuza gidelim.Fare boynunu bükmüş,Büzüldü...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Deve İle Fare Mevlâna`dan Masal

Uzun kuyruklu fare,
Bir deveyle sefere,
Yola çıkıp gidermiş,
İçinden şöyle dermiş:
“Ay kocaman şu deve,
Yalnız gidemez eve.
Ben büyük kılavuzum,
Arkamda koca yolcum…”

Önüne bir su çıkmış,
Fare geriye bakmış.
Boğulur suya dalsa,
Şimdi ne yapacaksa!..
Deve demiş: — Hayrola,
Niçin gitmezsin yola?
Suya dal da geçelim,
Yolumuza gidelim.

Fare boynunu bükmüş,
Büzüldükçe büzülmüş:
—Yahu koca bir ırmak,
Ölürüm boğularak!
Vallah çok derin bir su,
Korkuyorum doğrusu…

Deve demiş: — Geç şöyle,
Ben bir bakayım hele.
Görelim ne kadarmış,
Beni de boğar mıymış?

Deyip dalmış ırmağa,
Su çıkmış diz kapağa.
Deve demiş ki: — Güdük,
Övünüyordun hödük!
Derin sandığın ırmak,
Dizime çıktı ancak!
Korkacak ne var bunda?
Durma haydi atla da,
Şu tarafa geçelim,
Yolumuza gidelim…

Fare tir tir titremiş.
— Ey büyük üstat, demiş.
Küçük bir su da size,
Fark vardır dizden dize.
Siz kolay geçersiniz,
Bana göre bir deniz...

Deve dayanamamış,
Fareyi azarlamış:
— Boyundan büyük işe,
Ahmak olan girişe.
Öyle titreyip durma,
Haydi atla sırtıma.
Daha küstahlık etme,
Öğünüp kibirlenme.

Kişi kendini bilmeli,
Gururunu yenmeli.