Dostluğa Davet
Susuz bir gül kadar
Çaresizdir dostluktan mahrum kalan
Gözleri görmeyen körler gibidir
Yaşarken hiçbir dostu olmayan
Geçicidir biliyoruz, yaşadığımız her an
Öyleyse kimseyi üzmeyelim,
Bir nefeste solar yalancı zaman
Onu yaşarken sevgiye yürüyelim
Sonsuzluğa göç eden ruhlar dönemez
Değer verilmeyen sevgiler gibi
İyilikle sulanmayan kalpler gülemez,
Hiç bulutlanmayan havalar gibi
Barış güllerini sulamalı tüm eller
Sulamalı ki güller ebediyen solmasın
Yunus iyiliğe yegane ibret
Muhteşem felsefesi unutulmasın
Gönüllere sevgi aksın
Akan berrak sular gibi
Barış pervanesi durmadan dönsün
İnsanlığa lutf etsin mutlu yarınlar