Düğüm!

23 / 6 / 2008  Pazartesi tarihinde Melek Öztürk tarafından eklendi, 248 kez okundu...

“Takvimler seneler olmuş dese de yüreğim sanki birkaç gün yaşamışçasına özlüyor... Hatıralar beynimde sıralansa da ansızın, ben hâlâ kokuna hasretim! Her giden ardında gözü yaşlı yaslarını tuttursa da, bense alışılmışlıklara inat hâlâ seni yaşıyorum... Kimi zaman gecenin en kuytusuna saklıyorum haykırışlarımı... Sevdiğimiz şarkılardan, huzur buld...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Düğüm!

Takvimler seneler olmuş dese de yüreğim sanki birkaç gün yaşamışçasına özlüyor... Hatıralar beynimde sıralansa da ansızın, ben hâlâ kokuna hasretim! Her giden ardında gözü yaşlı yaslarını tuttursa da, bense alışılmışlıklara inat hâlâ seni yaşıyorum... Kimi zaman gecenin en kuytusuna saklıyorum haykırışlarımı... Sevdiğimiz şarkılardan, huzur bulduğumuz ve sadece gözlerimizin konuştuğu o sessizliklerden vazgeçmek kolay olmuyor...

Aslında bunu sen de bilmiyorsun... Hâlâ ilk gün gibi yaşıyorum aşkını, seni ve olmayan varlığını... Arada kaçışlarım da oluyor "Hadi diyorum, vur kendini yollara..." Soluğu aldığım yer neresi oluyor dersin... Gene sürüklerken seni şehirlerarası yollarda peşimden, bu da yetmiyor işte içimdekilerden kurtulmaya...

Molası olmasaydı bu aşkın, duraksız devam etseydik sevişlere! Gene her sabah kollarında uyansaydım sabaha... Gülüşlerimize hasret kalmasaydık biz! Umutsuzluğu yaşadığım yerde küçücük bir öpüşünle hayat bulsaydı düşlerim. Dur durak nedir bilmeden yaşasaydık ya biz!

Hâlâ yaşıyorum... Uzaktan çekilmiş resimlerimin adını kimileri mutluluk koysa da, her geçen saniye yaşama dair bir hücremi de beraberinde gömüyorum suskunluğuma! Haykırmalıyım dediğim anlarda bile susmak zorunda olup kaderime boyun eğiyorum böyle...

Aylardır yüzüne el süremedim... Ellerimi uzattığım rüyalarımda bile arkana bakmadan giderken "Geleceğim" Diyorsun masum gözyaşlarının ardından... Adı hissetmek ya da adı avunmak... Herkesin hep bir ağızdan hayal dediğini duyar gibi oluyorum...

En çok da senli bayramları özledim! Özledim ellerini... Gözlerini ve yanık kokunu özledim... Şimdi hayat koca bir kimsesizlik... En acı olan da, koca bir şehrin en kalabalık caddesinde yalnızlığıma alışmak... Sen, cebimdeki düşlerimle ısrarla yaşamak istediğim sızım! Söylesene sen de bunları özlüyor musun?...

“İnsan böyle bir duyguyu yaşarken
Gerçek yaşamla tüm bağlantıları kopmuşçasına
Ayakları yerden kesiliveriyor.
Hoş, bir zaman bu bağlantısızlık da
Yaşam kadar gerçek ve doğal...
Biliyor musun?
Belki iyi oldu ama biz yere erken indik!
Şimdi yarım yaşanmış o şey
Boynumda DÜĞÜM!!!”

(Sezen Aksu)


On yıldır yaptığım muhasebecilik mesleğinde anladığım tek şey; kendi hayatımın muhasebesini hayatın şartlarına uygun tutamıyorum... Attığımız her adımda ya hayata borçlanıyoruz ya da acı çeken yüreğimize... Hiçbir zaman alacak bakiyesi vermeyen şu hayatımızda yüzümü güldüren, kâğıda kaleme olan aşkımın Hikayeler.net sayesinde manevi bir ödüle layık görülmesi. Site yönetimine ve yazmaya ya da okumaya aşıklara teşekkürlerimle...

Melek Öztürk