Ela Gözlüm Can VerenimEla Gözlüm Can VerenimEla gözlü, nur yüzlüm, canım, can verenimBir sonbahar sabahı, henüz on bir yaşında, Çerek asır önce, seni dağlar arasında, köy meydanında, Ürkek, çoşkun akan ırmakta yüzen bir yaprak gibi, Korkular içinde, hüzünleri önüme alarak ayrıldım! Git diyordun git, oku, adam ol benide kurtar, Kurtarıcı gözüyle bakıyordun bana, ben ayrılığa dayanırım diyordun..! Oku oku ki benim yerimede oku, ne istiyorsan onu ol... Aslında çoşkun ırmaklar durur, dağlar kavuşmaz; İnsanlar bir birine ölüm olmazsa kavuşur Biz ela gözlüm, nur yüzlüm, canım can verenim, annem Ne hikmetse kavuşamadık... akan sular bile denizde kavuşur..! Sonsuz olan o rahmet toprağa düşmezmi? Sevgi nerdeydi, ne idi, gönlümüze gömdük! Sonsuz sevgi bir saç teline bağlı bir yalanmı? Yalan değil can verenim, annem yalan değil ela gözlüm O son bahar günü ayrıldık ama yalana gömedik sevgiyi Büyütük bir bebek gibi, özledik; Ekin tarlalarında açan gelincik çiçekleri gibi gerçek Kırmızı, beyaz, siyah kadar dimdik..! Ela gözlüm, nur yüzlüm, can verenim sevgi arkaya bakmadan gitmek değil, Severken, sağ iken bir arda olmak, gülmek Yumak yumak olup kenetleşerek burcu burcu gülmek, Biz o gün tamamiylemi ayrılmışız can verenim, ela gözlüm, Değil gül yüzlüm, nur yüzlüm ela gözlüm annem Uzaklarda olsakda gönülce bir birimizle yaşıyoruz. Senden uzaklaşınca el gözlüm acılar, hüzünler içinde buldum kendimi Hayata insan bilinmezleri yaşamaktan korkmazmış; Hesapta olmayanlar gelip geçti başımdan, Korumasız can verenim ceheneme direk oldum, Minicik beynim ağır ağır, gram gram tartı, Kilometrelerce uzağa ulaştığımda anladım asıl ayrılığı..! Doğacak güneşler hiç benim üzerime doğmadı Can verenim, ele gözlüm, nur yüzlüm annem Neredeydik, neidik, nasıldık yanan yüreğin! Akan göz yaşların, akacak göz yaşlarımızın hesabını yapmadık, Ellerimizi, ayaklarımızı oynata biliyoruz ustaca Neden kavuşamıyoruz ele gözlüm, nur yüzlüm! Buruk bir acı içimde, hüzünlü bir tebesüm yüzümde Kalçalarım kırılmış... kollarım bedenimde Kayıp olmuş, ölmüş diyorlarmış benim için can verenim, Haberleşemedik, haber veremedim annem, nasıl vere bilirdim ki... Vucutuma devamlı bir el vuruyordu, ben bağrıyordum Bir dil onurumu kırıyor, gelmişime, geçmişime küfür ediyordu Konuşamıyordum bağırıyordum, dil yarası yüreğimi parım parça etti Açlıklar annem, yoksuluklar senin ellerinde tanırsın! Tencerede yemek yerine taşlar kaynıyor..! Bela geliyorum demiyorki ela gözlüm, geliyor haber vermaden Ben hiç veremedim binlerce sorunun cevabını anne! Ela gözlüm sana hesap sormaya değil, Ayni yerde, bir arada bulunmaya, kollarında uyumaya, Kokunu yüreğime, bedenime sindirmeye geliyorum Kalabalıklar içinde korkuları, yanlızlığı adımlıyorum, Ela gözlüm, can verenim, nur yüzlüm, daha yakın olmaya Gözlerinle gözlerime bakıp, bana dokunurmusun anne...
Yazı Sahibi
Etiketler Yazı İşlemleri Okuyucu Puanı
Bu yazıya sadece sitemizin üyeleri yorum yapabilir
Tavsiye Et :
Aralık
3
Aralık
3
Aralık
3
Aralık
3
Aralık
3
Mayıs
11
Ela Gözlüm Can Verenim
• Hürmüz Demir Söğüt • Hayata Dair Şiirler • 237 kez okundu. • 0 kez yorumlandı.
Mayıs
2
Nisan
30
Bir Gün Bitecek İçimdeki Son Umudum
• Hürmüz Demir Söğüt • Hayata Dair Şiirler • 145 kez okundu. • 0 kez yorumlandı.
Nisan
30
Bir Gün Bitecek İçimdeki Son Umudum
• Hürmüz Demir Söğüt • Hayata Dair Şiirler • 132 kez okundu. • 0 kez yorumlandı.
Nisan
21
Şubat
23
Şubat
19
Mart
16
Hayatın Güzellikleri ve Ooyunları
• Hürmüz Demir Söğüt • Hayata Dair Denemeler • 1216 kez okundu. • 12 kez yorumlandı.
Mayıs
4
Mart
28 |
![]() |
Site Menüsü
Köşe Yazıları
|
||||||||||||||||||||||||||||