Elveda
haydi ölmek zamanı şimdi...
ağlayarak ıslattığım yastığım bile bana yaban kalmış.Durmadan sözlere muntazam şekiller vermekten
hayatım kalıplaşmaya başlamış.Söyle bana ne gelir elden sen bittiysen...yada ben ölmekteysem.
hadi gül sen dünyanda sakın üzülme ardımdan,aşkının alevini bırak baş ucuma ,soğuk odama ,beyaz duvarlar arasına...
Uzun parmaklarımın gezindiği ıslak tenin üşümesin ama bu yüzden sıkı giyin kentimden pervasızca giderken
benide anma sakın arkadaşların yanında bir sohbet halinde anlatma sevişmelerimizi beni sadece sakla içinde
gümüş duvarlı fildişinden kulende beni arama sorma sadece sar ve sakla belki kalır ruhum gelecek nesillere hediye
düşmeden son bir defa gözümden beni sevdiğini söle ve bırak o ıslak dudaklarını dudaklarımın tam üstünde
sadece öpme gözyaşın aksın yanağından benim yüzüme...işte son bir hediye istedin ya kokum yadigar beyaz tenine
istersen gitme bu gece ama benide kalacagım diye yanıltıp üzme gidersende yolun açık olsun ey mavi peri elbet buluşuruz bi
yerlerde...