Eridim

28 / 9 / 2007  Cuma tarihinde Havva Gülbeyaz tarafından eklendi, 87 kez okundu...

“Damla damla eridim günlerce. Gecelerce şüpheler içinde kıvrandım. Bir mum gibi zaman içinde söndüm. Bedenim de bu ıstıraba dayanamadı. Dökülmeye başladı her bir yerden acılar o kadar çok arttı ki dayanamadım. Her şeyden herkesten kaçtım. Sevincimi paylaşamadığım gibi acımı da paylaşamadım kimseyle. Suskun kaldım bir süre. Sadece kendimi dinledim...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Eridim

Damla damla eridim günlerce. Gecelerce şüpheler içinde kıvrandım. Bir mum gibi zaman içinde söndüm. Bedenim de bu ıstıraba dayanamadı. Dökülmeye başladı her bir yerden acılar o kadar çok arttı ki dayanamadım. Her şeyden herkesten kaçtım. Sevincimi paylaşamadığım gibi acımı da paylaşamadım kimseyle. Suskun kaldım bir süre. Sadece kendimi dinledim. O dinleyiş o kadar uzun sürdü ki hatasızlık içinde hatalar aradım. Sonunda elime bembeyaz bir zarf geçti. İçi boştu ve doldurmam gerekiyordu. Bu defa o zarfı düzgün bir şekilde dolduracaktım. Saf temiz ve kendimden emin bir şekilde. Artık hataya ve yanlışa meyil vermeyecektim. Acılara son verecektim. Duygularsa mantığımın önüne geçemeyecekti.Tekrar ve tekrar sevgiyi ve sevmeyi öğrenecektim. Ama çalınacak kapıya dikkat etmem gerekiyor. Doğru yürek ve doğru insanlar sevgiyi arkadaşlığı ve dostluğu hak ederler. Uzun bir süreden sonra güçlü kararlı ve bambaşka bir bedende ve zihinde sizinle tekrar birlikteyim. Umutlarınız umutlarım güveniniz güvenim sevginiz sevgim gülümsemeniz gülümsemem olacak. Beni okudukça hayata daha sıkı sarılacaksınız. Tek isteğim kendinize güvenin ve geleceğe umutla bakın. (Gazetede Çıkmış Yazım)