“Gece Milyon parçaya bölünmüş Cam kırığı Her nefes alışım da Bir kez daha ısırıyorum İçime akıyor kanım Gözlerim buz dağı Sır vermeden çözülüyor Koynuma almışım acıları Umutlarım yıldızlar kadar uzak Bir başımayım sanki kainatta Karşımda bin başlı ejderha Nasıl yaşarım yokluğun da Gece Çığlık gibi çarpıyor yüzüme Tüylerim diken diken Bendim az ön...”
Gece Milyon parçaya bölünmüş Cam kırığı Her nefes alışım da Bir kez daha ısırıyorum İçime akıyor kanım Gözlerim buz dağı Sır vermeden çözülüyor Koynuma almışım acıları Umutlarım yıldızlar kadar uzak Bir başımayım sanki kainatta Karşımda bin başlı ejderha Nasıl yaşarım yokluğun da
Gece Çığlık gibi çarpıyor yüzüme Tüylerim diken diken Bendim az önce kendini gömen Boran Bir fırtına mevsimidir Ya uçar yarin yüreğine Bir kelebek narinliğiyle Ya vura vura öldürür kendini Kafesin demirine Ve sevdiğine Kaşını bile indirmeden Sesini bir kez yükseltmeden Ah bile demeden
Gece Reyhan kokusuyla yanmadı hiç Bir gözyaşı Kendimin ki bile Beni böyle kahretmedi hiç Oysa En insan anımdı Sevgisi Tek sevgili yanımdı Göz göre göre Kıyma sevgimize Bir kez daha düşün Giyotini vurmadan önce Kurtulamayız birimiz Ya ikimiz Ya hiç birimiz