“gecenin sessizliği yüreğime işliyor yalnızlık ne zor de mi anne ....karanlık pusu kurmuş her an bekliyor bırakıp ellerimi sonsuzluğa boğuşuyorum durmadan karanlığa sahi çıkacakmıyım aydınlığa yalnızlık esir etmiş beni karanlığa bir ses duyar gibi oluyorum kendine çekiyor beni, bilinmezliğe sonra gölgemle oynaşıyorum zamanla savaşıyor dakikalar h...”