Geçim

3 / 5 / 2008  Cumartesi tarihinde Gülnisa Yurç tarafından eklendi, 112 kez okundu...

“Hepsini birden istemek yersiz,Zamanı var,Biz zengin değiliz.Duvara astım liste, Eksikleri yaz,Sıra hangisindeyse,Para olur olmaz alırız.Ayda bizim elimizeNe geçer, şu kadarİyi kullan parayı,Bu aylık bize yeter.Duvardaki liste…Kes üç kuruş ekmekten,Beş kuruş etten kes,Sıra hangisindeyseÇarşıya gider alırız. Behçet Necatigil (1953)Şairimiz bize b...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Geçim

Hepsini birden istemek yersiz,
Zamanı var,
Biz zengin değiliz.
Duvara astım liste,
Eksikleri yaz,
Sıra hangisindeyse,
Para olur olmaz alırız.
Ayda bizim elimize
Ne geçer, şu kadar
İyi kullan parayı,
Bu aylık bize yeter.
Duvardaki liste…
Kes üç kuruş ekmekten,
Beş kuruş etten kes,
Sıra hangisindeyse
Çarşıya gider alırız.
Behçet Necatigil (1953)

Şairimiz bize bin dokuz yüz elli üç yazından sesleniyor. Geçimin önemini, sırlarını veriyor. İhtiyaç listesinin kısa olduğu yıllardan önem sırasına göre almayı, tasarrufu anlatıyor. O zamanlar büyüklerimizin anlattığına göre bir kaşıktan ev olmuşlar. Ama şükrederek kanaat ederek, sabrederek yaşamışlar. Mutlu da olmuşlar.
Bugün ihtiyaç listesi çok uzun, gün geçtikçe de uzuyor. Olmazsa olmazlarımız var. Pek çok erkek şaşkın, parasını nereye yetiştireceğini bilemiyor. Ama bu tüketim çağında çözümler üretilmiş. Kredi kartları, uzayan taksitler imdada yetişiyor. Oysa borç insanı sıkan, bakışlarını sönükleştiren, Allah korusun ödemediğinde başları öne eğdiren bir olay.
Hz. Ömer, “Borçlular olmasaydı, suçluları yüzünden tanırdım” diyor. Demek borçlu ile suçlunun ruh hali çok farklı değil.
Özellikle yeni evlenecek gençlerin işi gerçekten zor. Her şey dört dörtlük olmazsa evlenilemezmiş gibi bir dayatmayla karşı karşıya kalıyorlar. Ya ortaya çıkan rakamları görüp kaçıyorlar, ya da gırtlaklarına kadar borca giriyorlar. Sonra da hem bedenlerinin hem ruhlarının nefes alması gereken yuvalar stres, öfke ve mutsuzlukla dolabiliyor. Bu fırtınalara karşı koyan, destek alan gemiler yoluna devam ederken, dayanamayanlar yıkılıyor.
Oysa herkes ayağını yorganına göre uzatsa, çevrenin tesirsinden kurtulsa, ihtiyaçlar önem sırasına göre yavaş yavaş alınsa hem gençler bir hedefe birlikte gitmenin hazzını yaşarlar, hem de o eşyalar daha değerli olur.
Anne babalar,”Biz sıkıntı çektik, çocuklarımız çekmesin” düşüncesiyle hareket ederken dozunu kaçırıyorlar ve başka sıkıntılar ortaya çıkabiliyor.
Bir de “Desinler” ya da “Ne derler” düşüncelerinden tamamen uzaklaşmak gerekiyor. Toplumda çoğunluğun yaptıkları her zaman doğru değildir. Unutmayalım, borcu olmayan insan cebinde parası olmasa bile zengindir ve rahattır…
SAĞLICAKLA KALIN