Geçmiş Çok Uzakta
Ufff! Yaktı boğazımı yine alkol! Çok içtim yine, haddinden fazla yani... Yalnız olunca dengeyi bazen tutturamıyor insan. Soruyor kendine umutsuzca neden bu acı ve neden ben diye..! Aslında yanıt belli. Tarumar bütün sabahlar. Gün kayboluyor uyandığımda ve ben yine değişemiyorum her umut vaat eden çığlıkta! Sonsuz karanlık... ``Düzelecek mi doktor bey`` diye soranım bile yok. Bir şizofren hastasının not defterinden seçmeler... Bir gün herkes anlayacak. Ben olmak kolay değil. Özel olduğumdan değil, çok çektim. Kimine göre yazık, kimine göre günah! Bana göre olduğum yerdeyim... Kısaca kayıp. Gün gelecek toparlanacak bu satranç tahtası. Ama ne olursa olsun piyonlarla aynı torbaya girmeyeceğim. En kazulet melodinin arkasına sığınıyorum. Duyan gelsin, duyamayan s.... gitsin. Dünya umurumda mı sanki? Değişmeyecek şeylerin farkındayım... Geçmiş çok uzakta..!