Geçmiş Gelecek

10 / 6 / 2008  Salı tarihinde Fatma Kahraman tarafından eklendi, 55 kez okundu...

“Nereden başlayacağını bilememek böyle bir şey.Uzun yıllar geçti bir şeyler yazmayalı karalama defteri oldu bilgisayar.Hangi ufuktan baktıysak yaşama bizi kendi koyumuzun dinginliğine hapsetti.Önemsiz şeyleri büyütüp dert edinmeyi derdimiz saydık.Hayat anlamsızlaştı.Karanlık bizi kıskıvrak yakaladı ve bilinmeyen yada az bilinenlere doğru sürükled...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Geçmiş Gelecek

Nereden başlayacağını bilememek böyle bir şey.Uzun yıllar geçti bir şeyler yazmayalı karalama defteri oldu bilgisayar.Hangi ufuktan baktıysak yaşama bizi kendi koyumuzun dinginliğine hapsetti.Önemsiz şeyleri büyütüp dert edinmeyi derdimiz saydık.Hayat anlamsızlaştı.Karanlık bizi kıskıvrak yakaladı ve bilinmeyen yada az bilinenlere doğru sürükledi ama bir şeyin farkına varamadık.Ömür geçti.Yaş otuz bir şairin dediği gibi yaş otuz beş yolun yarısı eder.Yolun yarısına dört kala hayatın akışını yakalamakta bir marifet olsa gerek.Her sabah farklı bir dünya ya uyanıyoruz. Önümüzde hayatın çabukluğu, kargaşası ve renksiz bir dünyaya bakıyoruz. Gözlerimde sanki eski bir resmin solukluğu var.Yüreğimin kanatlanıp gökyüzüne kanat çırpması, engin denizlerde martılarla kucaklaşması; iki aşığın birbirine hasreti bitirmek için söylediği kavuşma türkülerine benzer.
Hayata bakış açımı gözden geçirmemde yarar var .Böyle devam edersem kendimi kendi içime mahkum edeceğim.Sadece yalnızlığa sadece bana.İçimdeki öteki beni uyandırmalıyım.Korkularla yüzleşip ,geçmişle hesaplaşmayı, intikamını almalıyım geçmişten.Bana sunduğu nefret ateşine onu atmalıyım.Elimden geldiği kadar uzak durmalıyım ondan içimdeki kötü beni çıkarıyor.
Zaman kavramında cansız bir figüranı oynuyor geçmiş .Elini uzatsan tutacaksın adeta dakikalarla örülü hayatını.Ama nafile haykırması .Beni çabuk yaşama der insanlara çabuklaştırır her yaşananları bilmez ki kendine mahkum eder.Geçmişe.Eliyle tuttuğu hayatı kendisi bırakır kör kuyuya.Kendine zalimce davranır .İçindeki karma karışık milyonlarca olayla beslenir. Dünyanın kurulmasıyla başlayan yaşat ve hapset örüntüsünü bugünlere ölümsüzlüğü sayesinde getirebilmiştir.Duygusallığı çok hoş olmasına rağmen bunu çıkar sağlamak için kullanır.Elinden geleni ardına koymaz.Çaresizlikten kendisine pay çıkarır tekrar tekrar sunar önümüze.Benim işim hatırlatmaktır der.Yaşananları yaşanmışlıkları.Canlı iken cansızı oynamanın intikamını alır bizden.
Güzel şeyleri barındırmaz mı?
Geçmiş; bende hep hüznü ,yapamadığım,pişmanlıklarımı hatırlatır.Elimden geldiğince mutlu anları getirmesini istesem de olmuyor beni her yönden sarmış durumda…
Sadece onun için değil, hayat kendine bir yol tutturmuşların içinden daha rahat akıp gidiyor,
onlar için daha mutluluk verici geçmişler yazıyor.

Sevdiğim tek güzel bir yönü var .Bana eşimi ve çocuklarımı verdi.Hayatımdan aldığı günleri ,hayal ve umutları istiyorum.Olmaz diyor .Kendime hapsettim.
Bana yeni ufuklar açıyor ben kaçıyorum.Hala onunla didişiyorum .Yenilgiye doymuyorum …
Bana vaat ettiği günleri bekliyorum .
Gelecekmi!
Hala onu yargılayıp kendimi haklı çıkarmaya çalışıyorum.Zaman kavramını nasıl yok ederim .O aslında üstüne düşeni yapıyor.Bizlere ders veriyor.Benimle oynamayın!
Sadece günün gereğini sonsuzluğa taşıyor…
Beni ve sevdiklerimi almak için günleri sayıyor…
GELECEK !