Geçmişimi Arıyorum

3 / 6 / 2008  Salı tarihinde Funda Güneysu tarafından eklendi, 141 kez okundu...

“ Otobüsle yolculuk yapmayalı uzun zaman olmuştu. Nedensiz bir şekilde içimde kıpırtılar oluştu. Sanki biraz heyecan biraz da korku vardı. Nedenini ben bile bilmiyordum ama sanırım bunun sebebi mutluluktu. Nasıl da özlemişim doğduğum memleketi. Hani derler ya bir film şeridi gibi geçti gözümün önünden benimkide öyle oldu. Çocukluğum, bahçesinde ...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Geçmişimi Arıyorum

Otobüsle yolculuk yapmayalı uzun zaman olmuştu. Nedensiz bir şekilde içimde kıpırtılar oluştu. Sanki biraz heyecan biraz da korku vardı. Nedenini ben bile bilmiyordum ama sanırım bunun sebebi mutluluktu. Nasıl da özlemişim doğduğum memleketi. Hani derler ya bir film şeridi gibi geçti gözümün önünden benimkide öyle oldu. Çocukluğum, bahçesinde koşup oyunlar oynadığımız evimiz, babamın hayvanları ve köpekleri, annemle o köpekler yüzünden olan tartışmaları… Düşündükçe aklıma birçok şey geliyor. Yollar bitmiyor. Artık köyüme ulaşmak istiyorum. O tertemiz havasını ciğerlerim acıyana kadar içime çekmek istiyorum. Yirmi yıllık özlemi bitirmenin zamanı çoktan geldi. Ve işte otobüs otogara yanaştı. Kalbim sanki yerinden çıkacak. Kendimi sevgilisine kavuşmak üzere olan bir âşık gibi hissediyorum.
Ve işte otobüsten iniyorum. Yıkılacak bedenim sanki yere. Heyecandan dizlerim titriyor. İşte köyümdeyim. Yıllar önce buradan ayrılan evlatlık olarak başka bir aileye verilen o küçücük kız çocuğu geri geldi. Ailem; acaba onları bulabilecek miyim? Kardeşlerimi görebilecek miyim? Yoksa onlarda benim gibi başka ailelere evlatlık mı verildi. Bunların hepsini araştırıp öğrenmem düşündüğümden fazla zamanımı alacak sanırım. Ama ben bunlar için buraya geldim. Ben bunları öğrenmek için bu köye gönüllü öğretmen oldum. Her işi başardım bunu da başaracağım. İşte köye ulaşmam için birkaç kilometre kaldı. İyi ki ailem beni buraya yollamaya razı oldular. Allahtan beni aldıkları zaman da buranın adresini ve ailemin tüm yakınlarının isimlerini günün birinde lazım olur diye almışlar da ben uğraşmak zorunda kalmadım. Yoksa hiç araştırmasam mı? Saçmalıyorum buraya kadar gel ve hala kafan karışık olsun. Yok, bu yoldan dönüş ben geçmişi öğrenmeye geldim. Hatta daha farklı yaşayabilme olasılığım olan geleceğimin hesabını sormaya geldim. Ben bu köyde yedi yıl yaşadım. Hatırladığım kadarıyla yolda ilerleyerek evimizi bulmaya çalışıcağım. Nedenini bilmiyorum ama gözlerim doluyor. Tam yirmi yıl önce götürdüler bu köyden beni. Ağlamalarım, çığlıklarım hala bir uğultu gibi kulağımda.Acaba kendimi tanıttığımda beni tanıyan olurmu.En iyisi şu teyzeye sormak ‘merhaba teyzeciğim’ desem beni terslermi ki.


(devam edecek)