Geliceğim Kız Kulesi Bir Gün Mutlaka Seni Ziyarete Geleceğim

22 / 7 / 2008  Salı tarihinde Burcu Keleş tarafından eklendi, 56 kez okundu...

“Günlece önünden geçtim ve bir türlü cesaretim olmadı önünde inip sadece kendimle başbaşa kalmaya belkide en çok istediğim şeydi sana hikayemi anlatmak `KIZ KULESİ` bilirim dinler de sesini çıkarmazdın anlardın beni niye yenildin bu hayata demezdin.öyle çok konuşulacak konum vardı ki seninle şimdi anlıyorum ki ertelemem gerekti.Durup anlatmam son...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Geliceğim Kız Kulesi Bir Gün Mutlaka Seni Ziyarete Geleceğim

Günlece önünden geçtim ve bir türlü cesaretim olmadı önünde inip sadece kendimle başbaşa kalmaya belkide en çok istediğim şeydi sana hikayemi anlatmak `KIZ KULESİ` bilirim dinler de sesini çıkarmazdın anlardın beni niye yenildin bu hayata demezdin.öyle çok konuşulacak konum vardı ki seninle şimdi anlıyorum ki ertelemem gerekti.Durup anlatmam sonrada kaldığım yerden devam etmeliydim bu hayata.Ama bir bilsen hayatımda ertelediğim ve yaşadığım o kadar çok hayal kırıklığı vardı ki şimdi sadece yazıcam bunları belki gelir birisi sana anlatır.Bugüne kadar elimi attığım her iş hayal kırıklığı yaşadığım her aşk kalp kırıklığıyla neticelendi.Hata her seferinde bende miydi inan bilmiyorum.Eğer böyleyse yalnışı bulma konusunda epeyce ustalaşmışım İnsanların hata yaparak doğruyu bulabileceklerine inanıyorum zaten bu aralar beni hayata bağlayan nedenlerden ilki inanmak ve bu aralar o kadar çok hayale inanıyorum doğru yada yalnış sadece inanıyorum ve onlarla yaşıyorum kim bilir belkide onlarla yani inandıklarımla beraber yaşlanırım.Umarım her geçen gün inandıklarımdan çalmaz bu yazıya başlamadan önce ilk aklımdan geçendi bu cümle ama şöyle dönüp geriye baktığımda anlıyorum ki zaten çoğu inancım yokolmuş sen ne sevdalara ev sahipliği yapmışsındır kim bilir KIZ KULESİ belki senin bulunduğun yerde hala istisna olsada yaşanıyordur.Ama ben öyle yalan bir hayatın içindeyim ki ne sevdalar nede dostluklar gerçek burada.Aşkı sevgiyi dostluğu o kadar hayatımızın dışına çıkarmışız onlardan o kadar çabuk vazgeçmişiz ki şimdi hepsi unutulmaya yüz tutmuş önümüze çıksalar bile onları tanımıyoruz Yada canımızı yakacaklarını düşündüğümüz için onları hayatlarımıza kabul etmiyoruz.Kimi suçlamam gerekiyor yada düşündüklerimin içinde benim suçluluk payım ne? Niye sebepsiz yere hiç kimseye güvenemeyiz niye hayatımızda illa ki güzelliklere yer veririz çirkin olan değersiz midir?Bir şeyin değerli olması güzelliğine mi bağlıdır bilirim ki gelmez bu niye kilerin sonu.Dünyayı insanlığı yargılamak hakkım diil fakat bu yazımı okuyanlarla haddim olmayarak bi kaç tavsiye vermek istiyorum:lütfen sevdiklerinize taşıyamayacagı yükler yüklemeyin onları yaşamın size sunduğu acımasızlıklardan dolayı sorumlu tutmayın onlar ne olursa olsun sizin yanınızda ve sadece istedikleri tek şey sizn hayatınızda bi yeri olduğunu ve sizin için değerli olduklarını hissetmek zor diildir umarım iyi gününüzü de kötü gününüzüde sizinle beraber yaşayan size destek olan birisine teşekkür etmek. onları sevindirin ve sevdiğinizi söyleyin.