Gökyüzünün Çakılı Doğuyor
Genç çağlarda bakardım;
Güneşin yol buluşuna.
Hıçkırıklarımı hissettiğimden belli;
Yollara bakmaz oldum.
Güneşin sazını çalıp,
Yerine türküler koydum.
On beş yaşıma görünen bir sevdaydı;
Güneşin alevleriyle dünyaya ışık verişi.
O rüyadan uyandığımdan belli;
Güneşi doğmaz bildim.
Mor sümbülleri alıp;
Yerine dereler koydum.
Yorgun değildim o çağlarda,
Hasta, solgun hiç değildim.
Mavi saçlı bir kadının,
Al kırmızı doğuruşuna;
Gözlerimde çay demler gibi bakardım.
Kuşlar gökyüzüne uçtuğundan belli;
Güneşi yangın bildim,
Bir avuç kül olmuş aşk gibi…
Güneşten çaldım insan olmayı,
İnsanlara dağıttım,
Kendi içlerinde bulamadıkları insanlığı.