Gönüllerin GülefşanıGönüllerin GülefşanıO ne yeryüzünde, ne gökyüzündeNe de arşta parlayan güneş idi. Gönüllere gül tohumunu ekmiş; Gönüllerde bitmiş gülefşan idi. Karanlık sinelerde parıldayan, Gaflette olanları yola koyan, Her mahluka her lahza el uzatan, Bu yol ona zevk-âlud âsân idi. Masivadan geçmiş yaşlı gözleri, Vahdetten içmiş aşk ile kevseri; Düşmanıdır daim iblis ü nefsi, Tevhide gelen mestanemiz idi. İtikadı kavi vü sahih irfan, Akl-ı maad ile geçmiş fenadan, Hutam-ı dünya olmuş ona pünhan, Gidişi pak insan-ı kamil idi. Güneş gibi ışıyıp duruyordu. Gece gibiydi kusur örtüyordu. Tevazuda hep toprak oluyordu. Muhammet’in yolunda toprak idi. Müsibetti adeta bize gelen! Cennet-i Alâ’ya ise pak giden; Karanlıklara aydınlıklar veren, Mevlana Celalettin Rumi idi...
Yazı Sahibi
Etiketler Yazı İşlemleri Okuyucu Puanı
Bu yazıya sadece sitemizin üyeleri yorum yapabilir
Tavsiye Et :
Aralık
4
Kasım
30
Kasım
30
Kasım
28
Kasım
21
Ekim
1
Eylül
22
Eylül
22
Eylül
22
Ekim
1
Eylül
22
Eylül
22
Eylül
22 |
![]() |
Site Menüsü
Köşe Yazıları
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||