Günceler

22 / 7 / 2008  Salı tarihinde Akın Şenel tarafından eklendi, 67 kez okundu...

“Son günlerde kendimi kavaklı kahvenin bahçesine adıyorum.Tanımadığım insanlar;bilinen sorunlar içerisinde onları dinlemeye çalışıyorum.Bir yandan da kahvenin arka masalarından aldığım Bulvar gazetesini okuyorum.İşsiz insanların sabahtan akşama kadar okuduğu gazete sayfası iyice aşınmış.Peçete kağıdını andırıyor dokundukça sayfalarına.Gazetedek...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Günceler

Son günlerde kendimi kavaklı kahvenin bahçesine adıyorum.Tanımadığım insanlar;bilinen sorunlar içerisinde onları dinlemeye çalışıyorum.Bir yandan da kahvenin arka masalarından aldığım Bulvar gazetesini okuyorum.İşsiz insanların sabahtan akşama kadar okuduğu gazete sayfası iyice aşınmış.Peçete kağıdını andırıyor dokundukça sayfalarına.Gazetedeki bilgi yığını resimlerden ibaret.Resimlerde bedenini görsel anlamda pazarlayan kişilerin çıplak resimleri.Altlarında gazetecilerin uydurduğu hayali senaryo haberleri.Her gün uydurulmasından olacak ki inandırıcılığı olmayan haberler.Boyacılar,hamallar,işsizler…Diğer gazeteleri alıyorum,en çok aşınan sayfalar magazin sayfaları…Yaşamak istediği(özendirildiği için)ama bir türlü yaşamadığı hayatı ,yaşanları,okuyarak teselli olanlar…
350 bin lirasından 5 çay parası ödüyor.Yarın yine aynı olacağını bilerek;ama yinede belki olmazı da içinde barındırarak kavakların altından ayrılıyor.Ocakçı aynı işi yapmaktan ve kazandığının yetmemesinden şikayetçi uzun dönem müşterilerine,artık arkadaşı olmuşlar,anlatıyor durumu:”Hep aynı amına koyayım,akşam olsun kapa,sabah olsun aç.Bıktım valla Ahmet.Bi iş bulamadım şöyle kafama göre ya…” Müşterisi,arkadaşı,ne söyleyeceğini bilmeyerek sadece çaresizlik içinde:”Öyle” diyebiliyor.
Güzel günler göreceğiz çocuklar dizeleriyle inanç tazeleyemeye çalışabiliriz.Ama her geçen gün hayallerimizin,ümitlerimizin tükenişine tanık oluyoruz.Ve her sabah yine o umutsuzluklara belkiler ekleyerek kahvelerin yolunu tutuyoruz.Magazin sayfaları ,erotik gazeteleri okuyup,iğrenç espriler yaparak geçebiliyor bir yere kadar zaman..Bazen umutsuz kalınca Kavak ağacının serinliğiyle hayallere dalıp depomuzu dolduruyoruz.Birden kendimize gelip 350 kuruşa bir çay söylüyoruz.Onunla beraber yeniden aynı konuşmalar,farklı gazeteler;ama aynı konular giriyor hayatımıza kahveden kalkma vakti gelene kadar…