Hayal Köşkü

14 / 3 / 2008  Cuma tarihinde Ozan Akgül tarafından eklendi, 279 kez okundu...

“Yağmurun damlaları usulca değerken cama, elimde şarabım, önümde boş bir kağıt ve karşımda ise yalnızlığım…Fonda do minör tonda çalan bir müzik, etrafta insanların sabırsız bakışları altında servis yapmaya çalışan güzel garson kız. Dizlerinin üzerinde bir etek, üzerinde Hard Rock Cafe’nin sembolü olan gitar figürlü dar bir tişört. Yüzü ise asık....”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Hayal Köşkü

Yağmurun damlaları usulca değerken cama, elimde şarabım, önümde boş bir kağıt ve karşımda ise yalnızlığım…

Fonda do minör tonda çalan bir müzik, etrafta insanların sabırsız bakışları altında servis yapmaya çalışan güzel garson kız. Dizlerinin üzerinde bir etek, üzerinde Hard Rock Cafe’nin sembolü olan gitar figürlü dar bir tişört. Yüzü ise asık. Bir sıkıntısı var belli. İsteksiz, içi bira ile dolu bardakları masaya bırakıyor. Masada üç adam var. Biri kızın gözlerine dikmiş gözlerini, diğerleri ise bacaklarını görme çabasında. Usulca uzaklaşıyor kesin bakışların arkasından. Önümdeki boş kâğıda bakıyorum. Camdan yansıyan, yağmur damlalarının izlerini görüyorum. Karşımdaki yalnızlığım biçare, bitap ve sessiz. Yanıma garson kız geliyor. Elimdeki boş şarap kadehini almak istiyor. Gözlerim kâğıtta, dudaklarım sessiz, elimde esaretinin sonunu yaşayan kadeh. Şimdi yalnız. Sonra garson kızın ellerinde. Uzaklaşıyor. Yalnızlığım fısıldıyor. Elime kalemi alıyorum. Y yazıyorum sadece. Sonra yine sessizliği bürünüyor kalemim. Karşı masadan kahkahalar bini bin para. Alaycı bakışlarla süzüyorlar garson kızı. İçeriye bir adam giriyor. Üstü ıslak, yüzü solgun, alelacele oturacak bir yer arıyor. Garson kız yer gösteriyor. Adam titremeye başlıyor. Sıcak bir şeyler istiyor. Gözlerinde damlalar görünüyor. Göz yaşı mı yoksa göğün damlaları mı? Çayı yudumluyor ve garson kızdan kalem istiyor. Bir şeyler yazıyor ve cebine koyuyor. Yalnızlığım yine fısıldıyor. Kağıda bakıyorum, elimde kalem, yine sessiz. Adam gitmiş. Oturduğu sandalye ıslak. Garson kızın elinde bir kağıt. Okuyor. Ağlamaya başlıyor. Karşı masadakiler gülüyor. Yağmur şiddetli devam ediyor. Kağıda yazıyorum. Uzun bir cümle. Saatte epeyce geçkin. Kız meydanda yok. Kayboldu sanki, ortam gitgide kalabalıklaşıyor. Fonda Victoria Tolstoy’un sesi ve dilinde Don`t Make Me Wait. Şarkının sözleri zorluyor beni. Yağmur durmuş. Elimdeki kalem dans ediyor kâğıdın üzerinde. Garson kız yaklaşıyor. Gözlerime bakıyor. Suskun. Bende. Ağzımdan, I`ve been so tired to find my way, close to you sözleri dökülüyor. Şaşkınca bakıyor. Anlamadığını ima ediyor. Şarkının sözleri diyorum. Gülüyor. Çok yakışıyor yüzüne. Bir şarap daha istiyorum. Kalem kağıdın üzerinde dans edecek boşluk arıyor. Yüzüm gülüyor. Camdan yansıysan siluetime bakıyorum. Gölgesi cama yansıyor. Gitme diyorum. Şarkıyı baştan çalmasını isteyip sonra yanıma gelmesini söylüyorum. Yeniden fonda Tolstoy’un sesi, karşımda yalnızlığım, yanımda garson kız. Yeniden gözlerine bakıyorum. Sana yakınım diyorum. Gülüyor. Sarhoş olduğumu sanıyor. Ayağa kalkıp tek ayak üzerinde zıplıyorum. Kahkaha atıyor. Diğer masalardan alaycı bakışlar. Yalnızlığım fısıldıyor. Duymamışlıktan geliyorum. So i dream of, And dream of…diye haykırıyorum. Alkış kopuyor. Şirin kız karşımda. Elinden tutup, yanıma çekiyorum. Sana yakınım diye yeniden haykırıyorum. Gök patlıyor sanki. Her yerde mavi ışık dalgaları. Pencereye koşuyorum. Karşı bina yanıyor. Heyecanla oturuyorum. Etraf sessiz. Kâğıt dolu. Yalnızlığım gitmiş. Garson kızı arıyorum. Sessizlik. Yeniden do minör tonda bir müzik. Etraf günlük güneşlik. Kâğıda bakıyorum. Başlık, büyük punto: YANILSAMALAR. Yerimden kalkıyorum. Merdivenler dik. Elimde boş kadeh. Damarlarım da kırmızı şarap, başım dönüyor. Elimde yanılsamalar. Fonda yalnızlık. Garson kız kapıda. Yüzünde tebessüm, dudakların da suskunluk. Ardından hoşça kal diyor. Elindeki kâğıdı uzatıyor. Şaşkınım. Üzerim sırılsıklam. Gözlerimde yaşlar, titriyorum. Git dercesine bakıyor. Ağlıyor, ağlıyorum. Karşı kaldırımı işaret ediyor: Yalnızlığım. Uzaklaşıyorum. Arkama bakmak istemiyorum. Dönüyorum. Afallıyorum. Gerimde bir duvar. Cebimden bir kağıt çıkarıyorum. Bomboş. İlerliyorum. Derin bir nefes alıyorum. Sonra karşımda yalnızlığım…