Hayat Hakkında Küçük Harflerle Yazılası Şeyler…

13 / 4 / 2008  Pazar tarihinde Safak Bayar tarafından eklendi, 449 kez okundu...

“Hayat hakkında küçük harflerle yazılası şeyler…Her şey nefes almakla başlıyor nedense. Bizler yeryüzünde yaşadığımız her anları nedense, nedensizce nedenlere kurban edebiliyoruz. Ve nedense birini sevebilmeye çalışmakla son buluyor kurbanlar. Sadece sevebilmek için onca enerjimizi onca zamanımızı heba edebiliyoruz. Ve ben… Edebiliyorum. Çünkü...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Hayat Hakkında Küçük Harflerle Yazılası Şeyler…

Hayat hakkında küçük harflerle yazılası şeyler…


Her şey nefes almakla başlıyor nedense.
Bizler yeryüzünde yaşadığımız her anları nedense, nedensizce nedenlere kurban edebiliyoruz. Ve nedense birini sevebilmeye çalışmakla son buluyor kurbanlar.
Sadece sevebilmek için onca enerjimizi onca zamanımızı heba edebiliyoruz.

Ve ben… Edebiliyorum. Çünkü inandığım değerlerin içinde sevmeye de sevilmeye de sevilene bir hayat bahsetmeye de yer var. Artik sevilmeyenin anıları gibi.
HISSIZ AMA OLDUKCA ACILI, YASANMIS UNUTULMASI GEREKEN AMA SAYGI GOSTERDIGIM ANILAR.
Neden?

Artik hissetmiyorum. Biliyorum ki hissetmek onun sana vakit ayırması ile baslar. Hayatında sana vakit ayırmayan birisi için artik unutulmuş birisin. Buda senin cephende hissizliğe yol acar.
Acili evet çünkü yaşadıklarından her zaman ya da zaman zaman pişmanlık duyar insan. Keşke o parkta haftalık olağan kahvemi içerken görmeseydim seni. Bu siluet unutulması gereken bir andır. Ama o parkta içtiğin haftalık olağan anların artik bir acı seline dönüşmüştür. Hep gözlerin onu arar. Mekânı değiştirirsin başka bir park başka bir cafe başka bir ortam. Değişen bir şey olmaz. Örnekleri milyonlara çıkarmak olasıdır. Ortalama bir insan günde 12800 defa beyni ile hareket dürtüsünü ateşlemek için iletişim kurar. Bardak tutmak, çayı koymak, sekeri karıştırmak hepsi bir harekettir. Orantısı bu. Ama bir insan sevince yani âşık olunca ortalaması 18000 ler seviyesinde oluyor. Kalp daha hızlı atıyor. Ve sevdiğinle bir seyler yapmak istiyorsun. Örnekle açıklıyım. Sevgilinle buluştun. Masasına oturmasına yardımcı oldun. Garsonu çağırdın. Menüyü uzattın. İlk karizma için değişik mimikler hazırladın uyguluyorsun. Yemek geldi serce parmak havada yiyorsun :)))) vs. vs. örnekler o kadar çok ki.

Ve artik saygı gösteriyorum sadece yaşadığım anlara. Pişmanlık duymuyorum. Acı çekmiyorum; çeksem bile gözyaşı dökmüyorum. Enerjim var sevmeye, sevebilme dürtüsüne ve ben istediğim için sevebiliyorum. Saygıyı hak eden sadece geride kalmislikdir. Sevgiyi hak edense şimdiki kişidir.

Ağır bir yazı oldu sanırım. Üzgün değilim anlamaya çalıştığın için. Anlamaya çalıştığın zamanı boşa harcadığını düşündüğün için. Yada anlamaya gerek olmadığını düşündüğün için. HIC UZGUN DEGILIM HEMDE.
Ve ben, bu yazıyı okuyan ve de anlayan sen (herkimsen) yaşamın benden ya da senden ibaret olduğunu biliyoruz. SEVMEKDEN SEVILMEKDEN…

17 Haziran 2007