Haydi Gelin Biraz İnsanlaşalım
Güzel ülkemin güzel insanları, hepinize merhaba. Sormak istiyorum sizlere... Hayır hayır! Sılayı, Yaprak Dökümü’nün Leyla’sını, Kurtlar Vadisinin Polat’ını, daha aklıma gelmeyen varlığı kendisine bile faydası olmayan onlarca hayali kahramanı sormayacağım sizlere. Eminim her biri için her birinizin dakikalarca söyleyerek sözü anlatacak bir şeyleri vardır. Ama ben bunların yerine şunu sormak istiyorum sizlere.
En son ailenizle birlikte ne zaman bir iş yaptınız? Birbirinize zaman ayırdınız, kitap okudunuz, oyun oynadınız, yarışma yaptınız, tombala oynadınız. Yada ailecek bir pikniğe gittiniz. Televizyonu, bilgisayarı kapatıp ne zaman doya doya sohbet ettiniz, güldünüz, gülüştünüz, eğlenceli bir gece geçirdiniz? Sabah işe giderken kapıda karşılaştığınız adını bile bilmediğiniz komşunuza güler yüzle günaydın dediniz. Sokaktan geçen satıcıya küfürler yağdırıp kızmadınız. Hiçbir sebep yokken anne ya da babanızı telefon açıp gönlünü aldınız. Özellikle genç arkadaşlarım , bilgisayar başında saatler geçirmediniz. Kaçınız klavye erkeği ve klavye kadını olarak saatlerinizi sanal ilişkilerle harcamadınız. Aile gezmelerini, misafir kabullerini ve diğer randevularınızı dizilere göre ayarlamadınız. Misafirlikte ya da misafir kabulünde televizyona odaklandığınız için hiç muhabbet etmeden kalktınız yada uğurladınız.
Bu sorularıma;
- Evet ben yapıyorum.
- Ara sıra yaparız.
- Valla biz hiç böyle aptallıklar yapmayız. Hem insan karısıyla ne konuşur canım…
Şeklindeki cevap şıklarından birisine tercih edenleriniz vardır elbette Ne varki toplumumuzun geneli ailecek geçirilebilecek bu değerli zaman dilimlerini, birbirimizden kopuk, iletişimsiz, kendimizi amaçsızlığa programlayıp robotlaşarak geçiriyoruz. Acaba hiç düşündük mü toplum olarak yaşadığımız sancılardaki kendi katkımızı? Durun, hemen;
“O da nereden çıktı” demeyin. Toplumun temeli aile ise eğer ki öyledir, ailedeki bu kopukluk, iletişimsizlik,sevgisizlik, hoşgörüsüzlük, empati yoksunluğunun topluma yansıması ve sonuçları da olacaktır elbet. Ve oluşan bu sonuçta bizim katkımız da…
Şimdi sıra sizde. Bizi insanlığımızdan uzaklaştırıp robotlaştıran yaşam tarzımızı gelin değiştirelim. En azından sınırlandıralım, yönetilen değil yöneten olalım, programlanan yerine programlayan olalım. Haydi gelin biraz İNSANLAŞALIM. Biraz ağır mı oldu? Peki
Öyleyse şöyle diyelim. “Hadi biraz NORMALLEŞELİM”.
İşe ailemize ve birbirimize zaman ayırmakla başlayalım..Bir tebessümden birbirimizi mahrum etmeyelim. Sevelim sevgimizi belli edelim. İçinde paylaşım olan her şeyi yapmaya çalışalım, zaman ayıralım.
- Eeee öyleyse ne bekliyorsun?
- Sana diyorum… Sana…
- Bak hala bilgisayarın açık ve bu yazıyı okumaya çalışıyorsun.
- Hadi ama…
- Ha. Bu arada ben de sizden biriyim…
- Sağlıcakla kalın.
Bu yazıya sadece sitemizin üyeleri yorum yapabilir
Tavsiye Et :
|
|
Lutuf Veli / 13.02.2008
sahi yaşamın gayesini unuttuk çoktandır...teşekkürler hatırlattığın için...
|