Haydi Git
Kal diyemem.
Benli hayat seni boğuyor biliyorum
İçimden de gelmiyor
Yoruldum.
Haydi, durma git.
Giderken geride bıraktığın,
Hüzünlere saldığın harabeyi.
Bir an olsun düşünmeden git.
Sorma bana sen diye.
Alışırım.
Gidişin acı verse de,
Karalar bağlasam da ardından.
Ağlamayacağım.
Beddualar okumayacağım ardından.
Sonra
Ne anlamı var ki kalışının?
Bir yabancıya bakar gibi,
Donuk bakan gözlerin.
Zoraki gülüş, zorlama sözlerin.
Daha mı az yakacak canımı?
Haydi durma git.
Eğer ki gidişin.
Pınar olup çağlatacaksa seni,
Kış ortasında yaşatacaksa baharı.
Işıldayacaksa yine siyah gözlerin.
Haydi durma git.
Ama.
Arkada kalmasın gözlerin.
Bana ait ne varsa,
Sök at içinden, öyle git.
Git ki sana engel olmasın
Haydi durma git.
Bu yazıya sadece sitemizin üyeleri yorum yapabilir
Tavsiye Et :
|
|
Lutuf Veli / 09.05.2008
gidişler bazan sızlatırsa da içimizi...var yaşamın içinde...güzel bir anlatım ,hoş şiir...tebrikler.
|