Hilmi BabaHilmi BabaBizim Hilmi Baba kayığını bağlayacak sahile,Tuttuğu balıklarla beraber erkenden gidecek meyhaneye. Erkenden gidecek ve en dipteki masasına oturacak. Meyhaneciden önce bir ufak isteyecek, Yanına da birkaç tane meze… Bunlar bitecek,bir ufak ve biraz daha meze. Bunlar da bitecek bir kez daha aynılarını isteyecek. O, içip unutmak istedikçe hatıralarını, Bilmem gecenin hangi saatinde, Kaçıncı şişenin dibine vurduğunda bile, Hatıralarını unutamayacak ve onlar söz vermişçesine, Bugün de dikilecekler önüne. O, kovmak istedikçe gözlerinden,kalbinden anılarını, Onlar daha da hücum edecekler zihnine ve kalbine İçtiği içkinin hücum ettiği gibi beynine. En sonunda Hilmi Baba pes edecek,ve Hatıralarıyla bir kez daha yüzleşecek. Nerede başlıyordu onun hayatı.. Evet hatırlar gibi oldu iyi bir işadamıydı galiba Evli bir adamdı ve iki çocuk babasıydı, Her şey çok harikaydı tanıyana kadar o kadını. Evet o kadın! Evet o kadındı!Olanların tüm suçlusu oydu. O kadın kötüydü biliyordu bunu ama, Onun yalancı gözlerine neden hapsolduğunu bilmiyordu. Hilmi Baba bir ara uyanacak,içkisinin bittiğini anlayacak, Kadehini dolduracak ve hatıralarına tekrardan dalacak. Onu içkiyle tanıştıran o kadındı. O kadındı hayatını mahvedecek zehri ona yavaş yavaş veren. O kadın olmasaydı oğlunun ölümüne sebep olmayacaktı. Ya eşiyle kızı,onlarda terk etmeyecekti onu. Hilmi Baba birden bire kendi kendine bağırmaya başlayacak; “Hadi ordan yalancı!Sen dünyada gördüğüm en büyük yalancısın!” “Bütün bunları sadece o kadın mı yaptı?” “Bunda senin hiç suçun yok ha!Palavra!” “Bütün suçu ona at bakalım,işin kolayına kaç!” “Sen o kadından kurtulmayı hiç denedin mi?” Oğlunun ölümüne sebep olduğunda,eşinin seni affedip: “Sana ihtiyacım var.Gel!” dediğinde bile, Niye eşine değil de o kadına gittiğini anlayabildin mi? Ya da senin her şeyin tükenince onun neden gittiğini. “Ben kendi hayatımı kendi acizliğimin içinde mahvettim.” Yıllardan beri anlamadın mı en büyük suçlunun kendin olduğunu diyecek, Ve gözyaşları bir bir gözlerinden inecek. Anladım dostum!Ben; Soğuk kış gecelerinde it gibi titrerken, Her gece ölümün beni bulmasını deli gibi isterken kayığımın içinde, Anladım en büyük suçun bende olduğunu. Hilmi Baba son olarak; “Hayatımı mahvetmekte gösterdiğim başarıyı, “Hayatıma son vermekte gösteremedim.”diyecek. Ve az sonra düşe kalka meyhaneden çıkacak. Benim Hilmi Baba’nın karşısında oturduğumu, Bana hayatını tüm çıplaklığıyla bu gece yeniden anlattığını, Ertesi gün hiç hatırlamayacak….
Yazı Sahibi
Etiketler Yazı İşlemleri Okuyucu Puanı
Bu yazıya sadece sitemizin üyeleri yorum yapabilir
Tavsiye Et :
Kasım
18
Kasım
17
Kasım
15
Kasım
14
Kasım
13
Eylül
11
Gidişin Bitirir Mi Bendeki Seni?
• Deniz Yıldırım • Sevgi ve Aşk Denemeleri • 157 kez okundu. • 4 kez yorumlandı.
Temmuz
25
Temmuz
11
Sahibinden Az Kullanılmış Sevda
• Deniz Yıldırım • Öyküsel Şiirler • 317 kez okundu. • 22 kez yorumlandı.
Temmuz
6
Temmuz
3
Temmuz
25
Temmuz
11
Sahibinden Az Kullanılmış Sevda
• Deniz Yıldırım • Öyküsel Şiirler • 317 kez okundu. • 22 kez yorumlandı.
Haziran
12
Haziran
10
Kalemini Sen Kırdın Bu Sevdanın
• Deniz Yıldırım • Epik Şiirler • 298 kez okundu. • 5 kez yorumlandı.
Haziran
26
Aşka Değil Aşk Acısına Aşık Şairfuzuli
• Deniz Yıldırım • Eğitim Makaleleri • 260 kez okundu. • 6 kez yorumlandı. |
![]() |
Site Menüsü
Köşe Yazıları
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||