Hırsız (3 Bölüm)

23 / 8 / 2007  Perşembe tarihinde Kaan Gürler tarafından eklendi, 435 kez okundu...

“KAPTAN CONSEC’İN SIRRI Tayfalar arasında bağrışmalar oldu. Uçan geminin her yerinde panik hakimdi ve herkes koşuşturuyor, birini arıyorlardı. —Kaptan! Tutsak kaçtı, nerede bilmiyoruz. Diye seslendi bir adam.Yine yapacağını yapmıştı ünlü hırsız. Ne yapacaktı şimdi? Tayfaları yönlendirdi: —Gemideki bütün kapıları tutun! Kapılar çok önemli. ...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Hırsız (3 Bölüm)

KAPTAN CONSEC’İN SIRRI

Tayfalar arasında bağrışmalar oldu. Uçan geminin her yerinde panik hakimdi ve herkes koşuşturuyor, birini arıyorlardı.

—Kaptan! Tutsak kaçtı, nerede bilmiyoruz. Diye seslendi bir adam.Yine yapacağını yapmıştı ünlü hırsız. Ne yapacaktı şimdi? Tayfaları yönlendirdi:
—Gemideki bütün kapıları tutun! Kapılar çok önemli. Diye emrini verdi kaptan. Sorun çıkmasını istemiyordu. Anlatacağı şeyler sonrasında Timom’un
ikna olacağını düşünüyordu. Yanında bulunan kafasında kukuleta ve cüppeli elbisesiyle bir rahibe, sessiz bir şekilde konuştu:
—İsterseni…
—Hayır, Kiara senin bu işe karışmanı istemiyorum, güç toplaman gerek biliyorsun.

Sessizce kafasını salladı genç rahibe. Gücünü harcamasının gereksiz olduğunu düşünüyordu kaptan.

Astral düzlemdeki o cennet gibi yere daha önce milyarlarca kez gelmişti. Ancak kapılardan geçmek düşüncesi onu rahatsız etti. Fakat bu kez, farklı bir şey yapacaktı Timom. Yine akarsuyu geçti ve karşısında bir kapı belirdi. Kapıdan geçti, gemide, deponun kapısının önündeydi. Herkes koşuştururken o görünmezlik büyüsünün sözlerini fısıldadı fakat bu büyü kuvvetli bir büyüydü ve gücünü çok çabuk azaltıyordu. O yüzden hemen geminin yukarısındaki güvertede bir duvara baktı, büyüyü yok edecek sözleri söylerken gözlerini kapadı. Beyaz yere geldiğinde zaman zaman burada ne kadar çok kaldığını anımsadı. Düşüncelerine hapsolmuşken burada vakit geçirmeyi seviyordu. Sonra iki adım attı, tünele girdi. Bir iki adım daha attığında ise astral düzleme çıkmıştı. Biraz yürüdü ve karşısında bir duvar göründü, bu duvar tahtadandı ve aynı depo kapısının önünde görünmezken baktığı, geminin yukarısındaki tahta duvara benziyordu. Duvara yaklaştı, hançeri yoktu fakat büyü yaparak bir tane edinebilirdi. Hemen sihirli sözleri söyledi ve elinde, sapında parlak taşları olan bir hançer belirdi. Hançerle duvarda bir yuvarlak çizdi ve sonra hançeri yok etti. Büyü onun gücünü çalan bir şeydi ve lazım olduğunda kullanılmalıydı. Yuvarlak şekile eliyle bastırdığında duvarın o kısmı bir kapak gibi açıldı ve Timom oluşan delikten geçti.

Consec oradan oraya gidiyordu. Herkes ünlü hırsızı arıyordu fakat nerde olduğu hakkında kimsenin bir fikri yoktu. Geminin yukarısında güverteden geçerken bir el, boğazına yapıştı ve belindeki kılıcı çekip sırtına dayadı…
Doria’nın kaptanı Consec hemen arkasındaki ünlü hırsıza fısıldadı.

—Abine böylemi selam veriyorsun?
—Benim abim yok. Dedi sırıtarak Timom.

Tayfalardan biri kaptanın garip hareketler yaptığını fark etti. Hemen sonra bağrındı.
—Orda! İşte orda! Kaptanın arkasında! Görünmez olmuş!
Tayfalardan iri yarı bir tanesi hemen harekete geçti.

Kaptan Consec iriyarı ve kuvvetli olan adama bağırdı.

—Durun! Sakin olun! Önemli bir şey yok! Dedikten sonra tayfalar kavgaya hazır bir şekilde durup beklediler.
—Seni bu şekilde buraya getirdiğim için üzgünüm kardeşim ama böyle olmak zorundaydı. Sana anlatacağım hikâyeyi dinledikten sonra gitmekte serbestsin, ama önce bir dinlesen iyi edersin.
—Timom kaptanın kalp atış şekline ve hızına inandı. Bir insan yalan söyleyebilirdi ama kalbi yalan söyleyemezdi. Kılıcı yavaşça indirdi, görünmezlik büyüsünü kaldırdı…

Kaptanın büyük ve gösterişli odasına gittiklerinde kaptan Consec sordu:
—Beni nasıl bu kadar kolay tanıyabiliyorsun her zaman merak ettiğim bir konu Timom.
—Kardeşler abilerini tanırlar, her ne şekil ve surette olsalarda.

Sarılmışlardı, Rico gerçek haline döndüğünde.

—Tayfalarının hepsi, kandırıldığını anladığında halin çok fena olacak.
Gülümsedi Timom bunu söylerken gözü kukuletalı kadına takıldı.
—Bu kim?
—Kiara, Aluas tapınak rahibesi.
Birkaç gün önce kesesini çalmaya çalıştığı ve gizemli büyünün sahibi olan kadındı bu.
—Ee neden buradayım?
—Bak Timom, Çok önemli bir görevimiz var ve bu görevde bize yardımcı olmanı istiyoruz.

6 Kürenin hikâyesini bilirsin.

Rico haklıydı Timom birçok şey duymuştu bu altı küre hakkında, her biri farklı elementleri temsil ediyor ve farklı şehirlerde korunuyorlardı. Dünyanın dengesini sağlamak için tanrı Aluas tarafından yaratılmıştı.

—Altı kürede çalındı.
—Ne? Timom şaşırmıştı. Hepside çok yüksek güvenlikle korunuyordu ve ele geçirmek için binlerce asker bile yetmezdi.
—Beyaz küreyi Kiaranın yüksek kabiliyetleri sayesinde yeniden ele geçirdik fakat 5’i hala onların elinde.

Onlar…

Onların kim olduğunu gayet iyi biliyordu Timom. Turek adındaki şeytani varlık ve emrindeki bütün yaratık ve haydutlar. Söylentilere göre Reun’da bile harekete geçmişler. Bu kürelerin sağladıkları güçle gezegeni yaşanmaz bir yer haline getirebilirler. Fakat küreler çok güçlü ve kara büyücülerin onları kullanması için zaman gerekli. İşte bu zamanı iyi değerlendirmemiz ve o küreleri yeniden ele geçirmemiz gerekiyor. Bu yüzden senin yardımına ihtiyacım var. Senin kabiliyetlerin gerçektende çok etkileyici ve küreleri ele geçirmede çok faydalı.

Yine o sözler…

Faydalı kabiliyetler…

Eğer Timom’un kabiliyetleri olmasaydı…

Akbaba loncasının başkanı, Abisi Rico ve diğerleri…

Aklından geçen düşünceleri başından savdı. Artık ondan istenen bir yardım vardı. Belki de bu yolculuk sırasında aradığı şeyi bulabilirdi. Huzuru…

—Tamam, geliyorum.
Abisi gülümseyerek kardeşine baktı.
—Ama bana emir vereceğini zannetme!

Abisi o gün omzuna hançer saplanmış ve baygın bir şekilde, bir ateş büyücüsü tarafından kurtarılmıştı. Türlü büyü tedavisine rağmen bilinci 1 yıl boyunca açılmamıştı. Açıldığında ise hiç kimseye tanımıyordu. Belki de anne ve babasının durumu onda böyle bir ruhsal travmaya sebep olmuştu. Bir gün Timom, mücevherden yapılmış bir kolyeyi çalmak için yüksek korumalı bir eve girdiğinde büyücü korumanın abisi olduğunu görmüştü. Abisi 30 yıl boyunca büyücülük eğitimi almış ve güçlü bir büyücü haline gelmişti. Şekil değiştirme yeteneği vardı. Abisinin kendisini sonunda hatırlamasıyla her şey bir az daha iyi hale gelmişti. Rico sık sık yolculuğa çıkardı ve kendini geliştirmeye çok hevesli bir yapısı vardı.

—Seninle birini tanıştırmak istiyorum. Görevlerimizde bize yardım edeceğine inanıyorum.
Rico odaya geldiğinde yanında 12 yaşlarında bir çocuk vardı.

—Bu çocuk da kim böyle?

-Adını Nuar koyduk. Bu aslında bir çocuk değil. Farklı bir tür. Nerden geldiğini bilmiyoruz.
Çocuk başını Timom’a doğru kaldırdı ve sordu.
—Çiçekler neden koklayamazlar?
—Ne?
—Çiçekler neden koklayamazlar?
—Bu ne saçmalıyor böyle?
—Onu ilk gördüğümüzden beri bu soruyu soruyor.

Timom ‘bunu bir yerden hatırlıyorum sanki’ dedi içinden.

—Buradaki işi ne?
—Şu anda çok zararsız fakat sinirlenince vahşi (berserker) oluyor. Ve gücü görülmeye değer.
—Peki, ilk durağımız neresi?
—Hava elementinin şehrine gidiyoruz. Soarum’a…


Tayfalar arasında bağrış ve panik başladı. Kaptanın odasının dışında yine herkes koşuşturuyordu.
Rico, yine kaptan Consec olup dışarı çıktı.
—Neler oluyor yine? Diye bağrındı kaptan.
—Kaptan, bir yaratık tespit ettik buraya doğru hızla geliyor. Dedi ufak, sıska bir tayfa.
—Ne yaratığıymış bu?
—Büyük olasılıkla uçan ahtapot!

Kaptan Consec emirleri yağdırmaya başlamıştı bile. Bütün tayfalar silahlanmış, ahtapotu bekliyorlardı. Ve sonra o an geldi…

Sekiz kol bir anda gemiyi sardı. Bağırışlar daha da fazlalaştı. Kollar tarafından çekilen adamlar... Kolları kesmeye çalışan iri yarı savaşçı tayfalar… Kollar kesildikçe yerine yenisi çıkıyordu. Bir savaş veriliyordu gemide. Timom hemen harekete geçti. Büyülü okunu çağırdı önce, elinde birden bire beliren yay ve oku hemen kullanmaya başladı. Ahtapotun kafası geminin hemen yanındaydı ve Timom geminin direğine çıkıp, uygun bir atış açısı bulup okunu ateşlemeye başladı. Bir, iki, üç ve daha fazla ok, hızla ahtapotun kafasına saplandı ama bu ahtapotun daha da sinirlenmesine sebep oldu. Bir koluyla Timom’un üzerinde bulunduğu direği vurdu. Direk parçalandı ve Timom düşerken diğer bir kol onu yakaladı. Kiara Timom’un yakalandığını görünce gücünü toplamayı bırakıp sihirli sözleri hızlıca söylemeye başladı. Transa geçmişti ve şimdi Kiara’dan 10 tane daha vardı. Hepsi Farklı bir söz söyledi ve ellerinde oluşan ateş toplarını ahtapota doğru atmaya başladılar. Ateş toplarının etkisiyle ahtapot biraz çekilir gibi oldu. Bir tanesini Timom’u tutan kola isabet etmesiyle Timom serbest kaldı ve hemen transa geçti. Geminin diğer bir tarafından çıkan Timom büyülü sözleriyle oku geri yollarken büyülü hançerini çağırdı. Ok ve hançeri kendisine sihirle mühürletmişti ve ne zaman isterse çağırabiliyordu onları ve tabiî ki bu silahlar da onun gücünü azaltıyordu. Timom hançeriyle ahtapotun diğer bir koluna saldırdı. Tayfalar bir kolu koparmış olmanın coşkusuyla ahtapota daha bir şevkle saldırdılar. Onlar için normal bir yaratıktı bu.

Timom kolu kesmeye çalışırken ilerde Nuar’ı gördü. Nuar öylece duruyordu. Sonra Timom hatırladı.

—Çiçekler neden koklayamaz?
—Çünkü onlar kokularından korkarlar!
—Buldum cevabı! Diye haykırı Timom.

—Çünkü onlar kokularından korkarlar!

Kaptan Consec sordu bir kolu daha kopardıktan sonra:
—Bu daha neyin nesi?
—Bu köylerde söylenen eski bir çocuk şarkısıdır. Bu şarkı eşliğinde çiçek toplarlardı çocuklar.

Nuar baktı Timom’a ve güldü fakat gülüşü sonradan şeytani bir gülüş haline geldi. Gözleri kırmızılaştı ve sonra gemi dumanla doldu. Duman ortadan kalktığında ortada Nuar yoktu…

Ortada bir minator vardı. Bu dehşet verici sivri boynuzlu boğaya benzeyen yaratık devasa büyüklükteydi; en azından Timom’un 3 katı kadardı. Elindeki kocaman savaş baltası göz kamaştırıyordu.
Kaptan Consec gülümsedi.

—Ahtapotun işini bitir diye bağırdı Kaptan, Minator Nuar’a.

Minator kızgınlıkla baktı. Timom’a doğru bakıyordu.

Minator Timom’a doğru büyük adımlarıyla koşarken Timom’un yüzünde hiç bir korku belirtisi yoktu…

Devam edecek…