Hoşgeldin Yeni Yıl Buyur İçeri!

6 / 6 / 2008  Cuma tarihinde Hüseyin Döğentaş tarafından eklendi, 61 kez okundu...

“ On, dokuz, sekiz, yedi, altı, beş, dört, üç, iki, bir sıfıııır! Merhaba yeni yıl, hoş geldin. Her aralık sonunda söylenir bu şarkı. Eskiyen yılın ardından nefretle bakarken gülümseyerek karşılaşırız yeni yılı…Hüzünle doldurduğumuz giden geminin ardından el sallarken, yeni gelen yılı umutla bekleriz. İsteriz ki, gelen gemi sağlık getirsin, bar...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Hoşgeldin Yeni Yıl Buyur İçeri!

On, dokuz, sekiz, yedi, altı, beş, dört, üç, iki, bir sıfıııır! Merhaba yeni yıl, hoş geldin. Her aralık sonunda söylenir bu şarkı. Eskiyen yılın ardından nefretle bakarken gülümseyerek karşılaşırız yeni yılı…
Hüzünle doldurduğumuz giden geminin ardından el sallarken, yeni gelen yılı umutla bekleriz. İsteriz ki, gelen gemi sağlık getirsin, barış getirsin, mutluluk getirsin, para getirsin, hep getirsin ama hiç götürmesin…
Peki geçen yılbaşını hatırlamıyor muyuz? Aynı dilekleri o zamanda savurmuştuk. Bir önceki yıla nefretle bakarken, yaşadığımız bu yıldan ne çok şey umut etmiştik ondan sıfıra doğru sayarken.
İyi ama ne değişti hayatımızda? Ya da gelen geminin getirdikleri, giden geminin hüznünü silmeye yetti mi?
Hep üzüldük. Acı getirmişti, hüzün getirmişti gelen gemi. En yakın dostumuzun ihanetini gördük, bizi sırtımızdan vuruşunu hayretle izledik…
İşlerimiz kötü gitti, evdeki çorbayı zor kaynatır olduk. En yakın dostlarımız, akrabalarımız öldü bizi bu dünyada bırakıp.
İnsanların açlıktan öldüğünü izledik televizyon ekranlarında…
Para hırsına baktık bombaların ışığı altında. Yeni akıtılmış kanlar gördük…
Oysa yeni yıldan ne güzel şeyler istemiştik. Sevgi, barış, mutluluk dolu bir yıl olacaktı, değişecekti bu acılı düzen…
Değişti mi peki? Evet, değişti. Artık 2002 yazacak resmi evraklar. Başka ne değişti? HİÇ! Kocaman bir HİÇ! Gideni arattı gelen yıl. Ama biz yine de umut ettik, her yılbaşı gittik o limana. Umuyorduk ki bu sefer farklı olacak, gelen gemi bütün isteklerimizi güvertesine doldurup getirecek, mutluluktan ayaklarımız yerden kesilecek, sevdamız hiçbir yere sığmayacaktı. Olmadı, olmuyor. Acaba çok şey mi istiyoruz? Çoğu insanda olan başarı, mutluluk ve para biraz da bizim hakkımız değil mi?...
Benim için önemsizdi yılbaşı akşamları, en azından yeni yıldan bir şey beklemiyordum. Bir iki yeni oyuncak yeterdi mutluluğum için. Sonraları başarıya dönüştü yeni yıl dileğim, sonraları da paraya. Anladım ki artık büyüyordum…
Ve umutla tanıştım sonra. Beklemeyi, umut etmeyi öğrendim. Yeni yıl hep güzellik getirsin, mutluluk getirsin, para getirsin ama hiç götürmesin istedim. Olmadı, her yılbaşı ‘mutlu bir ayrılık’ gibi ya da ‘hüzünlü bir kavuşma’ gibi kutlandı.
Ama pes etmiyorum, her aralık sonu gidiyorum o limana. Günlükler geçen yılın acısını ele verse de unutmaya çalışıyorum. Ömrümden giden bir yıl umrumda bile değil, yeni yılın hayatıma katacakları önemli olan…
Bak geliyor işte, ufukta göründü benim gemi. Güvertesinde sevda dolu, mutluluk dolu, para dolu. İnşallah yine değiştirmez rotasını…
On, dokuz, sekiz, yedi, altı, beş, dört, üç, iki, bir, sıfıııır! Merhaba yeni yıl, hoş geldin; hadi ver mutluluklarımı…
Aralık, 2002
Hüseyin Döğentaş