Hüzünle Sevişme

21 / 5 / 2008  Çarşamba tarihinde Nehir Coşkun tarafından eklendi, 863 kez okundu...

“savaş mı kime karşı sonunu bildiğim sindirilmiş yenilginin ardından topladığım gurur kırıntıları.sen gittin.okullar açıldı.boş sokaklarda çocukların neşeli çığlıkları ve ayak sesleri var.bazı akşamlar üşüdüm seni örttüm ruhuma...sen benim yamalı düşlerimin altın anahtarıydın.tüm şehir rengini değiştirmiş.yüzüne hasret kaldığım acımın boyutu daya...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Hüzünle Sevişme

savaş mı kime karşı sonunu bildiğim sindirilmiş yenilginin ardından topladığım gurur kırıntıları.sen gittin.okullar açıldı.boş sokaklarda çocukların neşeli çığlıkları ve ayak sesleri var.bazı akşamlar üşüdüm seni örttüm ruhuma...sen benim yamalı düşlerimin altın anahtarıydın.tüm şehir rengini değiştirmiş.yüzüne hasret kaldığım acımın boyutu dayanılmaz.yatağım tek sığınağım ,telefonumu koyuyorum yastığın üstüne her gizli numarada sen diye seviniyorum arsızca ama sen olmuyorsun.birileri hayatıma giriyor.tenime dokunuyor...ruhumu okşuyor...bu beni daha çok yaralıyor değen eller acıtıyor ve kanatıyor.hoyratça ziyan ediliyorum.inan umrumda değil.çünkü bu acı senin acın kadar hırpalamıyor.doyan bedenler çekip gidiyor...daha bir mutsuzum ,daha bir vazgeçmiş kendimden...şehir duruluyor kendimi atıyorum sokağa ayaz bulaşıyor yüzüme ve ellerime.şehir daha bir korkutucu bu haliyle eve dönüyorum.yanlızlık kokan yastığıma sarılıp sevgi sözcükleri fısıldıyorum.bedenimde kırmızı kadının örtüsü hüküm sürmekte.bakıyorum kimse yok kendime senli hüzünler yüklüyorum ve arsızca,umarsızca sevişiyorum hüzünlerle.titriyor bedenim hüzünlerin elleri ruhumda raksediyor.eylül ayı ve sen yoksun...bense sen isimli hüzünler yaratıyorum kendime.iri siyah gözlerimden iki damla gözyaşı akıyor esmer tenime daha ne için aktıklarının farkında değiller.