Hüzünlerimin Sebebi Sensin

11 / 11 / 2007  Pazar tarihinde Levent Akgül tarafından eklendi, 377 kez okundu...

“Hüzünlerimin Sebebi SensinEn derin boşluğunda yüreğinin damarlarında bitmeyecek bir öykünün tuşlarına dokunuyorum her gece, yağmurlarla bir başıma kaldığım bir kentin tam göbeğinde çığlıklarla, şiirlerle ve mavi umutlarımla seni düşünüyorum. Senli günlerimin hüzün dalgaları vuruyor kıyılarıma, kulağımda bir şarkı, sözlerinin darbeleriyle geçiyor...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Hüzünlerimin Sebebi Sensin

Hüzünlerimin Sebebi Sensin

En derin boşluğunda yüreğinin damarlarında bitmeyecek bir öykünün tuşlarına dokunuyorum her gece, yağmurlarla bir başıma kaldığım bir kentin tam göbeğinde çığlıklarla, şiirlerle ve mavi umutlarımla seni düşünüyorum. Senli günlerimin hüzün dalgaları vuruyor kıyılarıma, kulağımda bir şarkı, sözlerinin darbeleriyle geçiyor günlerim, duyuyor musun gülüm, seni düşünüyorum.

Boşaldıkça artmak sana, kor dökülen bir kalemi yontmak bıkmadan, dilimin en hüzünlü saatlerinde sular gibi sana yürümek, yangına çıkan sabahların alaca ışıklarıyla titrek ellerine dokunmak, sokağa bakan bir pencereden yeniden gelişlerini izlemek, demlenen korkularımdan yeniden yudum almak, hiç gelmeyen postacılara yeniden adresini sorabilmek gibi bir şey işte.
Ne zaman rüyalara dalsam, kendi yaralarımla baş başayım biliyor musun?

Seninle dolu şu düşlerimi yeniden büyütmek için, yeniden en başa, ellerine, gözlerine ve öpüşlerine sokulmak için neler verirdim bir bilsen? Bir bilsen anılarımın en muhteşem yerindeki varlığının dokunulmazlığını, soluk soluğa koşup bir otobüsün ardından ellerimdeki çiçeklerle çaresiz kalmalarımı bir görsen.

Dudaklarım buzullarının gün be gün eriyen kıtalarında şimdi. Her gün sana damlayarak çoğalıyorum. Pişmanlıklarımın cilalı raflarında sana şiirler biriktirdim sevdalım. Geceyle hesaplaşmalarım bitti, gündüzlerin yaşamak mürekkebine banarak yazdığım şiirlerim birikti. Hayata selam durdum ve yeniden aşkının yaşanası sayfalarına gömüldüm.
Sana doymayan, sevdana sokulmayı bekleyen bir yürekleyim şimdi. Biliyorum ki bütün suskunluklarının molasında içindeki sızılarla, kaçışlarının engin sorgularıyla beni her gece yeniden dirilttin.

Parmaklarımla çizdiğim eşsiz resimlerini yüreğinde zapt ettin. Kendimden korkmuyorum, seni seven yüreğimle ateşlere atsan da beni umursamıyorum.
Gölgen yüreğime düşünce, nefesinin rüzgârlarına tutunarak gel mutluluğumuzun limanlarına. Yüreğimle sana bir gül bahçesi derdim. Al benden hüzünlerini geri. Al, denizlere at sitemli şiirlerimi. Senin için yaşayan, yalnız senin için çarpan bu kalbin yeniden sultanı ol şimdi.

Mevsimler yeniden bizimle dönsün, bizimle yaşlansın yeryüzü. Sensizliğin dayanılmaz suretlerini sil yüzümden, sıcacık ellerinle, gülen gözlerinle ve seven yüreğinle bir şans daha verelim birbirimize haydi.

Sen, dilimdeki en kutsal duamsın
Sen, yüreğimdeki bitimsiz baharsın
Sen, saraylarımın en ölümsüz sultanı
Sen, hüzünlerimin paslanmaz tacısın.