Hüzünlü GeçmişHüzünlü GeçmişHüzünlü geçmişTopaldı adamın ayağı, Aksıyordu. Şöyle bir yürüdü, etrafına bakındı, Her şey ona azap veriyordu. Koca koca vagonlar diziliydi, Rayların çelik parlaklığında, Arada sırada bir fısıltı işitiliyordu, Peronların loş karanlığında. Ve bazı kaçamak öpüşler, dudaklarda Ayrılış burukluğunda... O aldırmıyordu, Kalan ayağını yavaş yavaş sürüyor, sigarasını içiyordu. Yıllar öncesi kaybetmişti, vedalaşmanın heyecanını, Yıllar, yıllar öncesi tatmıştı, son ayrılığın acısını. Sevgilisi gelirdi her gidişinde, Ellerinde çiçekler, yüzünde hüzünlü bir gülümseme, Sonra ağlama, inleme, Titremeler dolardı her ikisinin de seslerine. Ama, şimdi öyle mi ya!... Ayağını raylara verdikten sonra, Artık, Kadın mı kalmıştı ayrılmalarında. Bundan böyle, hep yerini arar, Oturur kompartımanında, Elinde güya gazete, aklında eski günler, Gezinir durur gözleri, vagon camlarında. Kalbindeki sızılarla kaçar topal adam, Onu uğurlayan mı var, Gideyim der kendi kendine, Gideyim de bulayım başka bir diyar, insanları olsun vefakar...
Yazı Sahibi
Etiketler Yazı İşlemleri Okuyucu Puanı
Bu yazıya sadece sitemizin üyeleri yorum yapabilir
Tavsiye Et :
Aralık
5
Aralık
5
Aralık
5
Aralık
5
Aralık
5
Şubat
29
Şubat
21
Şubat
13
Şubat
5
Arkadaşlığın Böylesi
• Tuncer Şanal • Kültür ve Sanat Hikayeleri • 502 kez okundu. • 0 kez yorumlandı.
Ocak
30
Kasım
5
Ekim
11
Aralık
16
Ekim
21
Haziran
18 |
![]() |
Site Menüsü
Köşe Yazıları
|
|||||||||||||||||||||||||||||||