İçimde Ölen Biri Var!
Kimse anlamamıştı onu. Bir insan durup dururken ve nedensiz ağlar mı? Bozgun yemiş bir sevdadan daha yeni çıktığını kimse düşünmedi ki... Yapmalıydı, söküp atmalıydı yüreğinden düşlediği yarınları. Hatta bir neşter vurmalıydı üstüne binlerce kere dikiş atılmış yaralı yüreğine. Belki de atmalıydı kendini gecenin kör sokaklarına! Avazı çıktığı kadar bağırmalı, haykırmalıydı içinde biriktirdiği sevdanın hırçın sesini...
Oysa çok güçlüydü, alışkındı böylesi vurgunlara Esma. Şimdi oturup düşünmeli, kaldığı yeri bulmalıydı. Kolay değildi bir anda yıllarını yaşanmamış saymak. Unuttuğu kitaplarından başlamalıydı avunmalara. Şimdi bir maske hazırlıyordu kendine.
İnsanlara hep gülücükler saçacak, içine akıtacaktı gözyaşlarını. Daha ilk günden başarısız olmak istemiyordu ve bu yüzden kaçıyordu en yakınından bile.
Kulağında aynı söz "İlk beş ay çok zor geçer, ama sonra hepsi bir bir silinir" acı da olsa doğru söylemişti, kayıp giderken hayatından. Sonra hatırladı bir şairin dizelerini... "Aşk; her zaman sahip olmak değilmiş" ve kapadı yüreğini tüm seslere. Bu söz dinlemeyen gönlünü adam etmeliydi. Gözlerine mühür çekercesine hapsetti kendini karanlığa.
Aradan üç ay geçmişti. Gözlerine bakamadığı, omzunda sabahlayamadığı üç koca ay... Yine geceye sakladığı gözyaşlarını akıtıyordu usulca yanaklarından. Dalıp gitmişti eskimiş öksüz anılarına! Birden telefonunun sesiyle irkildi... Bu saatte arayan da kim, gecenin dördünde kim arar ki beni? Dedi ve açtı telefonunu. Ağlamaklı bir ses "Nasılsın" diyordu. Oysa bir daha aramayacaktı, şimdi neden diye geçirdi içinden. Uzunca bir süre sessiz kalıp düşündü... Acaba kaç kere yaralamıştı kendisini bu aşk. Kaç kere göz yummuştu sessizce bırakıp gitmelerine. Yüreğinin sesine kulak verip, bir terzi misali; her gelişinde tekrar tekrar ölçü almalıydı belki de, ya da bir daha olmaz diyerek kendini avutmalıydı. Ama dindirmeliydi artık içinde kanayan gözyaşlarını. Uzun bir sessizlikten sonra; sadece "İyiyim" diyebilmekle yetinmişti. "Sensiz olamıyorum, bu duvarlar üstüme üstüme geliyor. Sen gittin, şimdi her bir köşesi boş evimin, sensiz nefes alamıyorum. Yapamıyorum, senin kadar güçlü olamıyorum. Ne olur affet beni Esma"... Ardından hıçkırıklara boğulmuştu Selim.
Böylesine özlemişken; kolay mıydı sanki hayır diyebilmek. "Son kez" Dedi sessizce...
Sözleştikleri gibi sabahın ilk ışıklarında, Selim` in Esma`yı bırakıp gittiği yerde buluşmuşlardı. Zamana inat yeniden başlamak istercesine birbirlerine sımsıkı sarılmışlardı. Saatler nehir olup akmış ve gün batımında denizin kızıllığına akıp gidiyordu hasretin gözyaşları... Sonrasını düşünen kim, şimdisi önemliydi! Derken o cümle süzüldü Selim` in dudaklarından... "Benimle evlenir misin Esmam?"
Kalakalmıştı yüzündeki buruk tebessümle... Cesaretini topladı ve aşkına teslim olarak "Evet" dedi. Esma için o an, dünya sanki tozpembe çiçeklerden ibaretti, sabah olmayacak bu rüya hiç bitmeyecekti... Selim bir söz istemişti ondan; "Ölüm beni senden aldığında, mezarıma ellerinle sen koy beni" demişti. Artık sevdiği adama güvenebilirdi belki de, ne de olsa her şey dünde kalmış, hayata yeni bir başlangıç yapmışlardı.
Selim, evinin ısınıp, gecelerinin aydınlanacağını düşleyerek; "Artık kaybedecek zaman yok" dedi ve Esma`nın elinden tuttuğu gibi soluğu Sarıyer Belediyesi`nin önünde aldılar. Esma yeni sayfalar açmaya gidiyordu şimdi, başından sonuna aşk boyalı sabahlar, geceler...
Nikâh başvurusu için gerekli belgelerin listesini alıp, ertesi sabah evrakları tamamlamaya koyuldular.
Önce sağlık raporu, sonra fotoğraf derken, koştura koştura yetişmişlerdi mesai bitimine.
Selim, Esma`nın elini sımsıkı tutmuş, gözlerindeki parıltıyla "inşallah yarına gün verirler de ertesi sabaha seninle uyanırım" diyordu.
Esma, yüreği avuçlarında, sevinçlerini sıralamıştı her bir martının kanadına... Bu en mutlu gününde her biri eşlik etmeliydi ona.
Artık her şey nikâh gününü söyleyecek memurun dudakları arasındaydı. Memur "Hımm... Evraklar tamam, bir eksik yok" diyerek, ardından masasındaki kayıt defterine bakıp "On Mayıs Çarşamba saat on bir" dedi. Mutlulukları daha da artmış ve düşledikleri gibi ertesi sabaha birlikte uyanacaklardı.
Nihayet gün doğmaya, Esma da hazırlanmaya başlamıştı. Beyazlarını giymiş ve başına da kır çiçeklerinden bir taç yapmıştı. Masal perisi gibi olmuş, adeta mutluluk nağmeleri fısıldıyordu gözbebekleri... Saatler su gibi akıp geçerken Esma`nın gözleri halâ sevdiği adamı arıyordu nikâh salonunun kapısında. Bekledi, bekledi..."Hadi Selim, nerede kaldın" diye söylenirken, bir anons yankılandı" Esma ve Selim çifti" çağırılıyordu.
Telefonunu aldı heyecandan tuşlarına bile basamıyordu... Peşi sıra bin bir türlü kurgularla "Lütfen bunu yapma, bu kez yapma, bu kadarını yapma" diyordu kendi kendine. Telefon çaldı, çaldı... Nihayet açıldı ve yıllarca unutamayacağı acı fren sesi!
**KARDELEN çiçeği kadar cesaretin yoksa; asla aşık olma!
Tavsiye Et :
|
|
Hamdi Oruç / 23.06.2008
nikâh salonunun kapısında. Bekledi, bekledi..."Hadi Selim, nerede kaldın" diye söylenirken, bir anons yankılandı" Esma ve Selim çifti" çağırılıyordu.
Güzel bir hikaye...Kurallarına uygun bir hikaye...
|
|
|
Ersin Ünal / 17.06.2008
**KARDELEN çiçeği kadar cesaretin yoksa; asla aşık olma!.şİİRLERİNDE VE HİKAYELERİNDE EN SONUNDA VURUCU SİLAHINI ATIYORSUN.TEBRİKLER...
|
|
|
Remziye Uludağ / 10.06.2008
`KARDELEN çiçeği kadar cesaretin yoksa; asla aşık olma`..NE GÜZEL,TEBRİKLER
|
|
|
Mehtap Güngör / 24.05.2008
" GÜLEN GÖZLERİME BAKIPTA SANMA GÖNLÜM BAHTİYAR ATTIĞIM HER KAHKAHADA BİNLERCE GÖZ YAŞI VAR " demek geldi içimden yazıyı okumayı bitirince ... Yüreğine , kalemine , ruhuna keder değmesin sevgiyle
|
|
|
Ahmet Gökalp Yonca / 18.05.2008
BEN HERKES GIBI SOYLERMIYIM BILMIYORUM AMA ANLATIM MUHTEŞEM.HAYAL DUNYASINDA YAŞIYORSUN KURGUYU SAHNEYI OLAYLARI.AMA COK KIYAS YAPMIŞSIN VE BU BANA LISEDE KI MANTIK DERSIMII HATIRLATIYOR.ÇOK KIYAS YAPTIKÇA KONU ACILIR VE BU ONSUZA KADAR GIDER.AKICILIGIDA BOYLE SAGLAMISSIN.AMA ONUN YANINDA BIRDE KIYASTA HEP BRI SEY GORUNDUGU GIBI DEGILDE KIYASLADIGIN GIBIDIR GENELDE.AGAC YESIL OLSADA SARI DERSIN ... HIKAYENDEDE KULLANDIGIN BIR COK KELIME CUMLE DE BU TURDENDI.AMA DEDIGIM GIBI GUZELDI.TEKNIK IYI SADECE ARADA BASKA SEKILLERDE KULLAN DAHA IYI OLUCAK.VESSELAM
|
|
|
Selcan Aktaş / 15.05.2008
kardelen kadar asi olabilseydim zaten şimdi bambaşka bir hayatım olurdu belki...
|
|
|
Ozan Akgül / 15.05.2008
Aşk, bir çok kişi tarafından “kavuşulmamanın” bir sembolü yapılmıştır. İçimizden; “tamam oldu artık, her şey yoluna girdi” derken, aslında gerçek yaşamının acımasızlığının gölgesi altında, kurmuş bir yaprak gibi süpürülmeyi bekliyoruz. Cibran’ın dediği gibi, “aşk, aşk’a yeter”, yaşamda mağlup olur ve gider. Cesaret, “gerçek yaşamı” karşımıza almaktır, hayalleri canlandırabilmek için. Cesaret, “ölümün” sıcaklığını her daim teninde hissetmektir. Cesaret, aşk’ın hüsranını tatmaktır. Başarılar ve tebrikler…
|
|
|
Ziyaretçi Yorumu / 15.05.2008
tebrikler.Çok başarılı bir çalışma.Bana isimler ve mekan BİR İSTANBUL MASALIN`ı anımsattı
|
|
|
Cemal Çelik / 15.05.2008
Hüzün dolu bir hikaye ve hikayeyi okuyucuya çanlı bir şekilde yansıtmayı, okutmayı çok iyi başarıyorsunuz....Saygı ve selamlar. Kaleminiz bol olsun.
|
|
|
Ziyaretçi Yorumu / 14.05.2008
Büyülü hikaye dünyasına hoşgeldin şair. Giriş bileti için ilk hikaye güzeldi. Her Kademe/derece ilerlemesi için en az üç hikaye gerekiyor.:)Yapabileceğini biliyordum. Sevgiler.
|
|
|
Nurcan Tanrıkulu / 14.05.2008
çok beğendim çok..daha da iyisini yazacaksınız eminim....kardelen çiçeğini bilemiyorum ama aşka cesareti olmayan kimse aşık olmasın..ardında gözü yaşlı aşıkların bırakılmasına sebep cesaretsizliktir..
tebrikler..
|
|
|
Kenan Ocak / 13.05.2008
Daha iyileri... Çok daha iyileri... Çok çok daha iyileri için yazmaya devam... Yazdıkça olağan üstü işler çıkaracaksın... Bunu sende biliyorsun, değil mi...? Tebrikler kalemine...
|
|
|
Ayşegül Tezcan / 13.05.2008
"KARDELEN çiçeği kadar cesaretin yoksa; asla aşık olma!" Giriştan sonuca kadar sürükleyici bir öykü idi başarılarınızın devamını dilerim. Sevgilerimle...
|
|
|
Ziyaretçi Yorumu / 13.05.2008
KARDELEN,ŞİİRLERİNDEN SONRA HİKAYELERİNİN İLK`İ OLMASINA RAĞMEN ÇOK GÜZEL OLMUŞ GÖNÜLDEN TEBRİKLER.ÇOK HAKLISIN : "KARDELEN ÇİÇEĞİ KADAR CESARETİN YOKSA ASLA AŞIK OLMA"
|
|
|
Abdurrahman Tümer / 13.05.2008
Çok başarılı bir hikaye. Bence bu hikaye size ``keşke önceden hikaye yazmaya başlasaydım``dedirtecek kadar güzeldi. Yanılıyor muyum? tebrikler
|
|
|
Ziyaretçi Yorumu / 13.05.2008
çok güzel bir hikaye ama sonu hüzün dolu bizlerle paylaştığınız için teşekkürler
|
|
|
Gülden Biber / 13.05.2008
çok hüzünlüydü yaa yüreğinize sağlık çok duygulandım gerçektenn.
|
Özel Arama
Barış Öztürk yazıyı tebrik etti...
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.JPG)
.JPG)
